Mīnākṣī Pañcakam

उद्यद्भानुसहस्रकोटिसदृशां केयूरहारोज्ज्वलां बिम्बोष्ठीं स्मितदन्तपत्ङ्किरुचिरां पीताम्बरालंकृताम् ।विष्णुब्रह्मसुरेंद्रसेवितपदां तत्त्वस्वरुपां शिवां मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि संततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ १ ॥

Saúdo a Deusa Mīnākṣī, cujos olhos têm a forma de peixes — sempre abertos, sempre olhando para os devotos com compaixão. A ela, que é a própria Śakti sustentando o universo.

मुक्ताहारलसत्किरीटरुचिरां पूर्णेन्दुवक्त्रप्रभां शिञ्जन्नूपुरकिंकिणीमणिधरां पद्मप्रभाभासुराम् ।सर्वाभीष्टफलप्रदां गिरिसुतां वाणीरमासेवितां मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि संततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ २ ॥

Saúdo aquela adornada com joias douradas, cuja face irradia serenidade, cujo sorriso dissolve a aflição de seus filhos, Deusa de Madurai, filha da montanha.

श्रीविद्यां शिववामभागनिलयां ह्रींकारमन्त्रोज्ज्वलां श्रीचक्राङ्कितबिन्दुमध्यवसतिं श्रीमत्सभानायिकाम् ।श्रीमत्षण्मुखविघ्नराजजननीं श्रीमज्जगन्मोहिनीं मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि संततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ ३ ॥

Saúdo a própria Paraśakti — aquela que é una com Śiva, criadora de todos os mundos, preservadora da ordem cósmica, dissolvedora de toda ilusão no momento do conhecimento.

श्रीमत्सुंदरनायिकां भयहरां ज्ञानप्रदां निर्मलां श्यामाभां कमलासनार्चितपदां नारायणस्यानुजाम् ।वीणावेणुमृदङ्गवाद्यरसिकां नानाविधाडम्बिकां मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि संततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ ४ ॥

Saúdo aquela cuja voz é os próprios Vedas, cuja presença é o abrigo último dos devotos, e cujo mantra repetido com sinceridade afasta todas as formas de sofrimento.

नानायोगिमुनीन्द्रहृन्निवसतिं नानार्थसिद्धिप्रदां नानापुष्पविराजितांघ्रियुगलां नारायणेनार्चिताम् ।नादब्रह्ममयीं परात्परतरां नानार्थतत्त्वात्मिकां मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि संततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ ५ ॥

Aquele que recita estes cinco versos em louvor de Mīnākṣī com coração puro obtém prosperidade neste mundo, sabedoria pela graça da Deusa, e a liberação final na união com Ela que é o próprio Brahman em forma feminina.