Ṛgveda Saṃhitā — Maṇḍala 9

मण्डल ९ स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतः

रक्षोहा विश्वचर्षणिर् अभि योनिम् अयोहतम् । द्रुणा सधस्थम् आसदत्

वरिवोधातमो भव मꣳहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम्

अभ्य् अर्ष महानाꣳ देवानाꣳ वीतिम् अन्धसा । अभि वाजम् उत श्रवः

त्वाम् अच्छा चरामसि तद् इद् अर्थꣳ दिवे-दिवे । इन्दो त्वे न आशसः

पुनाति ते परिस्रुतꣳ सोमꣳ सूर्यस्य दुहिता । वारेण शश्वता तना

तम् ईम् अण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश । स्वसारः पार्ये दिवि

तम् ईꣳ हिन्वन्त्य् अग्रुवो धमन्ति बाकुरꣳ दृतिम् । त्रिधातु वारणम् मधु

अभी३मम् अघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् । सोमम् इन्द्राय पातवे

अस्येद् इन्द्रो मदेष्व् आ विश्वा वृत्राणि जिघ्नते । शूरो मघा च मꣳहते

पवस्व देववीर् अति पवित्रꣳ सोम रꣳह्या । इन्द्रम् इन्दो वृषा विश

आ वच्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः । आ योनिꣳ धर्णसिः सदः

अधुक्षत प्रियम् मधु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः

महान्तꣳ त्वा महीर् अन्व् आपो अर्षन्ति सिन्धवः । यद् गोभिर् वासयिष्यसे

समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवित्रे अस्मयुः

अचिक्रदद् वृषा हरिर् महान् मित्रो न दर्शतः । सꣳ सूर्येण रोचते

गिरस् त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर् मदाय शुम्भसे

तꣳ त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुम् ईमहे । तव प्रशस्तयो महीः

अस्मभ्यम् इन्दव् इन्द्रयुर् मध्वः पवस्व धारया । पर्जन्यो वृष्टिमाꣳ इव

गोषा इन्दो नृषा अस्य् अश्वसा वाजसा उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः

एष देवो अमर्त्यः पर्णवीर् इव दीयति । अभि द्रोणान्य् आसदम्

एष देवो विपा कृतो ऽति ह्वराꣳसि धावति । पवमानो अदाभ्यः

एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः । हरिर् वाजाय मृज्यते

एष विश्वानि वार्या शूरो यन्न् इव सत्वभिः । पवमानः सिषासति

एष देवो रथर्यति पवमानो दशस्यति । आविष् कृणोति वग्वनुम्

एष विप्रैर् अभिष्टुतो ऽपो देवो वि गाहते । दधद् रत्नानि दाशुषे

एष दिवꣳ वि धावति तिरो रजाꣳसि धारया । पवमानः कनिक्रदत्

एष दिवꣳ व्य् आसरत् तिरो रजाꣳस्य् अस्पृतः । पवमानः स्वध्वरः

एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्रे अर्षति

एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्न् इषः । धारया पवते सुतः

सना च सोम जेषि च पवमान महि श्रवः । अथा नो वस्यसस् कृधि

सना ज्योतिः सना स्व१र् विश्वा च सोम सौभगा । अथा नो वस्यसस् कृधि

सना दक्षम् उत क्रतुम् अप सोम मृधो जहि । अथा नो वस्यसस् कृधि

पवीतारः पुनीतन सोमम् इन्द्राय पातवे । अथा नो वस्यसस् कृधि

त्वꣳ सूर्ये न आ भज तव क्रत्वा तवोतिभिः । अथा नो वस्यसस् कृधि

तव क्रत्वा तवोतिभिर् ज्योक् पश्येम सूर्यम् । अथा नो वस्यसस् कृधि

अभ्य् अर्ष स्वायुध सोम द्विबर्हसꣳ रयिम् । अथा नो वस्यसस् कृधि

अभ्य् अ१र्षानपच्युतो रयिꣳ समत्सु सासहिः । अथा नो वस्यसस् कृधि

त्वाꣳ यज्ञैर् अवीवृधन् पवमान विधर्मणि । अथा नो वस्यसस् कृधि

रयिꣳ नश् चित्रम् अश्विनम् इन्दो विश्वायुम् आ भर । अथा नो वस्यसस् कृधि

समिद्धो विश्वतस् पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन् वृषा कनिक्रदत्

तनूनपात् पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति । अन्तरिक्षेण रारजत्

ईळेन्यः पवमानो रयिर् वि राजति द्युमान् । मधोर् धाराभिर् ओजसा

बर्हिः प्राचीनम् ओजसा पवमानः स्तृणन् हरिः । देवेषु देव ईयते

उद् आतैर् जिहते बृहद् द्वारो देवीर् हिरण्ययीः । पवमानेन सुष्टुताः

सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते

उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे । पवमान इन्द्रो वृषा

भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही । इमꣳ नो यज्ञम् आ गमन् तिस्रो देवीः सुपेशसः

त्वष्टारम् अग्रजाꣳ गोपाम् पुरोयावानम् आ हुवे । इन्दुर् इन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः

वनस्पतिम् पवमान मध्वा सम् अङ्ग्धि धारया । सहस्रवल्शꣳ हरितम् भ्राजमानꣳ हिरण्ययम्

विश्वे देवाः स्वाहाकृतिम् पवमानस्या गत । वायुर् बृहस्पतिः सूर्यो ऽग्निर् इन्द्रः सजोषसः

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेष्व् अस्मयुः

अभि त्यम् मद्यम् मदम् इन्दव् इन्द्र इति क्षर । अभि वाजिनो अर्वतः

अभि त्यम् पूर्व्यम् मदꣳ सुवानो अर्ष पवित्र आ । अभि वाजम् उत श्रवः

अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् । पुनाना इन्द्रम् आशत

यम् अत्यम् इव वाजिनम् मृजन्ति योषणो दश । वने क्रीळन्तम् अत्यविम्

तꣳ गोभिर् वृषणꣳ रसम् मदाय देववीतये । सुतम् भराय सꣳ सृज

देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः । पयो यद् अस्य पीपयत्

आत्मा यज्ञस्य रꣳह्या सुष्वाणः पवते सुतः । प्रत्नꣳ नि पाति काव्यम्

एवा पुनान इन्द्रयुर् मदम् मदिष्ठ वीतये । गुहा चिद् दधिषे गिरः

असृग्रम् इन्दवः पथा धर्मन्न् ऋतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजनम्

प्र धारा मध्वो अग्रियो महीर् अपो वि गाहते । हविर् हविष्षु वन्द्यः

प्र युजो वाचो अग्रियो वृषाव चक्रदद् वने । सद्माभि सत्यो अध्वरः

परि यत् काव्या कविर् नृम्णा वसानो अर्षति । स्वर् वाजी सिषासति

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यद् ईम् ऋण्वन्ति वेधसः

अव्यो वारे परि प्रियो हरिर् वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मती

स वायुम् इन्द्रम् अश्विना साकम् मदेन गच्छति । रणा यो अस्य धर्मभिः

आ मित्रावरुणा भगम् मध्वः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः

अस्मभ्यꣳ रोदसी रयिम् मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सꣳ जितम्

एते सोमा अभि प्रियम् इन्द्रस्य कामम् अक्षरन् । वर्धन्तो अस्य वीर्यम्

पुनानासश् चमूषदो गच्छन्तो वायुम् अश्विना । ते नो धान्तु सुवीर्यम्

इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि चोदय । ऋतस्य योनिम् आसदम्

मृजन्ति त्वा दश क्षिपो हिन्वन्ति सप्त धीतयः । अनु विप्रा अमादिषुः

देवेभ्यस् त्वा मदाय कꣳ सृजानम् अति मेष्यः । सꣳ गोभिर् वासयामसि

पुनानः कलशेष्व् आ वस्त्राण्य् अरुषो हरिः । परि गव्यान्य् अव्यत

मघोन आ पवस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः । इन्दो सखायम् आ विश

वृष्टिꣳ दिवः परि स्रव द्युम्नम् पृथिव्या अधि । सहो नः सोम पृत्सु धाः

नृचक्षसꣳ त्वा वयम् इन्द्रपीतꣳ स्वर्विदम् । भक्षीमहि प्रजाम् इषम्

परि प्रिया दिवः कविर् वयाꣳसि नप्त्योर् हितः । सुवानो याति कविक्रतुः

प्र-प्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहे । वीत्य् अर्ष चनिष्ठया

स सूनुर् मातरा शुचिर् जातो जाते अरोचयत् । महान् मही ऋतावृधा

स सप्त धीतिभिर् हितो नद्यो अजिन्वद् अद्रुहः । या एकम् अक्षि वावृधुः

ता अभि सन्तम् अस्तृतम् महे युवानम् आ दधुः । इन्दुम् इन्द्र तव व्रते

अभि वह्निर् अमर्त्यः सप्त पश्यति वावहिः । क्रिविर् देवीर् अतर्पयत्

अवा कल्पेषु नः पुमस् तमाꣳसि सोम योध्या । तानि पुनान जङ्घनः

नू नव्यसे नवीयसे सूक्ताय साधया पथः । प्रत्नवद् रोचया रुचः

पवमान महि श्रवो गाम् अश्वꣳ रासि वीरवत् । सना मेधाꣳ सना स्वः

प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः

हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणाम् इव

राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिर् अञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः

परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया

आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वꣳ वि तन्वते

अप द्वारा मतीनाम् प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः

समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदम् एकस्य पिप्रतः

नाभा नाभिꣳ न आ ददे चक्षुश् चित् सूर्ये सचा । कवेर् अपत्यम् आ दुहे

अभि प्रिया दिवस् पदम् अध्वर्युभिर् गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा

उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवाꣳ इयक्षते

अभि ते मधुना पयो ऽथर्वाणो अशिश्रयुः । देवꣳ देवाय देवयु

स नः पवस्व शꣳ गवे शꣳ जनाय शम् अर्वते । शꣳ राजन्न् ओषधीभ्यः

बभ्रवे नु स्वतवसे ऽरुणाय दिविस्पृशे । सोमाय गाथम् अर्चत

हस्तच्युतेभिर् अद्रिभिः सुतꣳ सोमम् पुनीतन । मधाव् आ धावता मधु

नमसेद् उप सीदत दध्नेद् अभि श्रीणीतन । इन्दुम् इन्द्रे दधातन

अमित्रहा विचर्षणिः पवस्व सोम शꣳ गवे । देवेभ्यो अनुकामकृत्

इन्द्राय सोम पातवे मदाय परि षिच्यसे । मनश्चिन् मनसस् पतिः

पवमान सुवीर्यꣳ रयिꣳ सोम रिरीहि नः । इन्दव् इन्द्रेण नो युजा

सोमा असृग्रम् इन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सꣳ न मातरः । इन्द्रꣳ सोमस्य पीतये

मदच्युत् क्षेति सादने सिन्धोर् ऊर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः

दिवो नाभा विचक्षणो ऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः

यः सोमः कलशेष्व् आꣳ अन्तः पवित्र आहितः । तम् इन्दुः परि षस्वजे

प्र वाचम् इन्दुर् इष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन् कोशम् मधुश्चुतम्

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर् धीनाम् अन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा

अभि प्रिया दिवस् पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः

आ पवमान धारय रयिꣳ सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम्

सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोर् इन्द्रस्य निष्कृतम्

पवमानम् अवस्यवो विप्रम् अभि प्र गायत । सुष्वाणꣳ देववीतये

पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये

उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीर् इषः । द्युमद् इन्दो सुवीर्यम्

ते नः सहस्रिणꣳ रयिम् पवन्ताम् आ सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः

अत्या हियाना न हेतृभिर् असृग्रꣳ वाजसातये । वि वारम् अव्यम् आशवः

वाश्रा अर्षन्तीन्दवो ऽभि वत्सꣳ न धेनवः । दधन्विरे गभस्त्योः

जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत् । विश्वा अप द्विषो जहि

अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः । योनाव् ऋतस्य सीदत

परि प्रासिष्यदत् कविः सिन्धोर् ऊर्माव् अधि श्रितः । कारम् बिभ्रत् पुरुस्पृहम्

गिरा यदी सबन्धवः पञ्च व्राता अपस्यवः । परिष्कृण्वन्ति धर्णसिम्

आद् अस्य शुष्मिणो रसे विश्वे देवा अमत्सत । यदी गोभिर् वसायते

निरिणानो वि धावति जहच् छर्याणि तान्वा । अत्रा सꣳ जिघ्नते युजा

नप्तीभिर् यो विवस्वतः शुभ्रो न मामृजे युवा । गाः कृण्वानो न निर्णिजम्

अति श्रिती तिरश्चता गव्या जिगात्य् अण्व्या । वग्नुम् इयर्ति यꣳ विदे

अभि क्षिपः सम् अग्मत मर्जयन्तीर् इषस् पतिम् । पृष्ठा गृभ्णत वाजिनः

परि दिव्यानि मर्मृशद् विश्वानि सोम पार्थिवा । वसूनि याह्य् अस्मयुः

एष धिया यात्य् अण्व्या शूरो रथेभिर् आशुभिः । गच्छन्न् इन्द्रस्य निष्कृतम्

एष पुरू धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास आसते

एष हितो वि नीयते ऽन्तः शुभ्रावता पथा । यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः

एष शृङ्गाणि दोधुवच् छिशीते यूथ्यो३ वृषा । नृम्णा दधान ओजसा

एष रुक्मिभिर् ईयते वाजी शुभ्रेभिर् अꣳशुभिः । पतिः सिन्धूनाम् भवन्

एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाꣳ अति । अव शादेषु गच्छति

एतम् मृजन्ति मर्ज्यम् उप द्रोणेष्व् आयवः । प्रचक्राणम् महीर् इषः

एतम् उ त्यꣳ दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः । स्वायुधम् मदिन्तमम्

प्र ते सोतार ओण्यो३ रसम् मदाय घृष्वये । सर्गो न तक्त्य् एतशः

क्रत्वा दक्षस्य रथ्यम् अपो वसानम् अन्धसा । गोषाम् अण्वेषु सश्चिम

अनप्तम् अप्सु दुष्टरꣳ सोमम् पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे

प्र पुनानस्य चेतसा सोमः पवित्रे अर्षति । क्रत्वा सधस्थम् आसदत्

प्र त्वा नमोभिर् इन्दव इन्द्र सोमा असृक्षत । महे भराय कारिणः

पुनानो रूपे अव्यये विश्वा अर्षन्न् अभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति

दिवो न सानु पिप्युषी धारा सुतस्य वेधसः । वृथा पवित्रे अर्षति

त्वꣳ सोम विपश्चितꣳ तना पुनान आयुषु । अव्यो वारꣳ वि धावसि

प्र निम्नेनेव सिन्धवो घ्नन्तो वृत्राणि भूर्णयः । सोमा असृग्रम् आशवः

अभि सुवानास इन्दवो वृष्टयः पृथिवीम् इव । इन्द्रꣳ सोमासो अक्षरन्

अत्यूर्मिर् मत्सरो मदः सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन् रक्षाꣳसि देवयुः

आ कलशेषु धावति पवित्रे परि षिच्यते । उक्थैर् यज्ञेषु वर्धते

अति त्री सोम रोचना रोहन् न भ्राजसे दिवम् । इष्णन् सूर्यꣳ न चोदयः

अभि विप्रा अनूषत मूर्धन् यज्ञस्य कारवः । दधानाश् चक्षसि प्रियम्

तम् उ त्वा वाजिनꣳ नरो धीभिर् विप्रा अवस्यवः । मृजन्ति देवतातये

मधोर् धाराम् अनु क्षर तीव्रः सधस्थम् आसदः । चारुर् ऋताय पीतये

परि सुवानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षाः । मदेषु सर्वधा असि

त्वꣳ विप्रस् त्वꣳ कविर् मधु प्र जातम् अन्धसः । मदेषु सर्वधा असि

तव विश्वे सजोषसो देवासः पीतिम् आशत । मदेषु सर्वधा असि

आ यो विश्वानि वार्या वसूनि हस्तयोर् दधे । मदेषु सर्वधा असि

य इमे रोदसी मही सम् मातरेव दोहते । मदेषु सर्वधा असि

परि यो रोदसी उभे सद्यो वाजेभिर् अर्षति । मदेषु सर्वधा असि

स शुष्मी कलशेष्व् आ पुनानो अचिक्रदत् । मदेषु सर्वधा असि

यत् सोम चित्रम् उक्थ्यꣳ दिव्यम् पार्थिवꣳ वसु । तन् नः पुनान आ भर

युवꣳ हि स्थः स्वर्पती इन्द्रश् च सोम गोपती । ईशाना पिप्यतꣳ धियः

वृषा पुनान आयुषु स्तनयन्न् अधि बर्हिषि । हरिः सन् योनिम् आसदत्

अवावशन्त धीतयो वृषभस्याधि रेतसि । सूनोर् वत्सस्य मातरः

कुविद् वृषण्यन्तीभ्यः पुनानो गर्भम् आदधत् । याः शुक्रꣳ दुहते पयः

उप शिक्षापतस्थुषो भियसम् आ धेहि शत्रुषु । पवमान विदा रयिम्

नि शत्रोः सोम वृष्ण्यꣳ नि शुष्मꣳ नि वयस् तिर । दूरे वा सतो अन्ति वा

प्र कविर् देववीतये ऽव्यो वारेभिर् अर्षति । साह्वान् विश्वा अभि स्पृधः

स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजꣳ गोमन्तम् इन्वति । पवमानः सहस्रिणम्

परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः

अभ्य् अर्ष बृहद् यशो मघवद्भ्यो ध्रुवꣳ रयिम् । इषꣳ स्तोतृभ्य आ भर

त्वꣳ राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत

स वह्निर् अप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश् चमूषु सीदति

क्रीळुर् मखो न मꣳहयुः पवित्रꣳ सोम गच्छसि । दधत् स्तोत्रे सुवीर्यम्

एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः । मत्सरासः स्वर्विदः

प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः । स्वयꣳ स्तोत्रे वयस्कृतः

वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थम् अभ्य् एकम् इत् । सिन्धोर् ऊर्मा व्य् अक्षरन्

एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत । हिता न सप्तयो रथे

आस्मिन् पिशङ्गम् इन्दवो दधाता वेनम् आदिशे । यो अस्मभ्यम् अरावा

ऋभुर् न रथ्यꣳ नवꣳ दधाता केतम् आदिशे । शुक्राः पवध्वम् अर्णसा

एत उ त्ये अवीवशन् काष्ठाꣳ वाजिनो अक्रत । सतः प्रासाविषुर् मतिम्

एते सोमास आशवो रथा इव प्र वाजिनः । सर्गाः सृष्टा अहेषत

एते वाता इवोरवः पर्जन्यस्येव वृष्टयः । अग्नेर् इव भ्रमा वृथा

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । विपा व्य् आनशुर् धियः

एते मृष्टा अमर्त्याः ससृवाꣳसो न शश्रमुः । इयक्षन्तः पथो रजः

एते पृष्ठानि रोदसोर् विप्रयन्तो व्य् आनशुः । उतेदम् उत्तमꣳ रजः

तन्तुꣳ तन्वानम् उत्तमम् अनु प्रवत आशत । उतेदम् उत्तमाय्यम्

त्वꣳ सोम पणिभ्य आ वसु गव्यानि धारयः । ततꣳ तन्तुम् अचिक्रदः

सोमा असृग्रम् आशवो मधोर् मदस्य धारया । अभि विश्वानि काव्या

अनु प्रत्नास आयवः पदꣳ नवीयो अक्रमुः । रुचे जनन्त सूर्यम्

आ पवमान नो भरार्यो अदाशुषो गयम् । कृधि प्रजावतीर् इषः

अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यम् मदम् । अभि कोशम् मधुश्चुतम्

सोमो अर्षति धर्णसिर् दधान इन्द्रियꣳ रसम् । सुवीरो अभिशस्तिपाः

इन्द्राय सोम पवसे देवेभ्यः सधमाद्यः । इन्दो वाजꣳ सिषाससि

अस्य पीत्वा मदानाम् इन्द्रो वृत्राण्य् अप्रति । जघान जघनच् च नु

प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

अभि गावो अधन्विषुर् आपो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रम् आशत

प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय पातवे । नृभिर् यतो वि नीयसे

त्वꣳ सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीसहे । सस्निर् यो अनुमाद्यः

इन्दो यद् अद्रिभिः सुतः पवित्रम् परिधावसि । अरम् इन्द्रस्य धाम्ने

पवस्व वृत्रहन्तमोक्थेभिर् अनुमाद्यः । शुचिः पावको अद्भुतः

शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतस्य मध्वः । देवावीर् अघशꣳसहा

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्भ्यो वायवे मदः

पवमान धिया हितो३ ऽभि योनिꣳ कनिक्रदत् । धर्मणा वायुम् आ विश

सꣳ देवैः शोभते वृषा कविर् योनाव् अधि प्रियः । वृत्रहा देववीतमः

विश्वा रूपाण्य् आविशन् पुनानो याति हर्यतः । यत्रामृतास आसते

अरुषो जनयन् गिरः सोमः पवत आयुषक् । इन्द्रꣳ गच्छन् कविक्रतुः

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रꣳ धारया कवे । अर्कस्य योनिम् आसदम्

तम् अमृक्षन्त वाजिनम् उपस्थे अदितेर् अधि । विप्रासो अण्व्या धिया

तꣳ गावो अभ्य् अनूषत सहस्रधारम् अक्षितम् । इन्दुꣳ धर्तारम् आ दिवः

तꣳ वेधाम् मेधयाह्यन् पवमानम् अधि द्यवि । धर्णसिम् भूरिधायसम्

तम् अह्यन् भुरिजोर् धिया सꣳवसानꣳ विवस्वतः । पतिꣳ वाचो अदाभ्यम्

तꣳ सानाव् अधि जामयो हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । हर्यतम् भूरिचक्षसम्

तꣳ त्वा हिन्वन्ति वेधसः पवमान गिरावृधम् । इन्दव् इन्द्राय मत्सरम्

एष कविर् अभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुनानो घ्नन्न् अप स्रिधः

एष इन्द्राय वायवे स्वर्जित् परि षिच्यते । पवित्रे दक्षसाधनः

एष नृभिर् वि नीयते दिवो मूर्धा वृषा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित्

एष गव्युर् अचिक्रदत् पवमानो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिद् अस्तृतः

एष सूर्येण हासते पवमानो अधि द्यवि । पवित्रे मत्सरो मदः

एष शुष्म्य् असिष्यदद् अन्तरिक्षे वृषा हरिः । पुनान इन्दुर् इन्द्रम् आ

एष वाजी हितो नृभिर् विश्वविन् मनसस् पतिः । अव्यो वारꣳ वि धावति

एष पवित्रे अक्षरत् सोमो देवेभ्यः सुतः । विश्वा धामान्य् आविशन्

एष देवः शुभायते ऽधि योनाव् अमर्त्यः । वृत्रहा देववीतमः

एष वृषा कनिक्रदद् दशभिर् जामिभिर् यतः । अभि द्रोणानि धावति

एष सूर्यम् अरोचयत् पवमानो विचर्षणिः । विश्वा धामानि विश्ववित्

एष शुष्म्य् अदाभ्यः सोमः पुनानो अर्षति । देवावीर् अघशꣳसहा

प्रास्य धारा अक्षरन् वृष्णः सुतस्यौजसा । देवाꣳ अनु प्रभूषतः

सप्तिम् मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा । ज्योतिर् जज्ञानम् उक्थ्यम्

सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रम् उक्थ्यम्

विश्वा वसूनि सꣳजयन् पवस्व सोम धारया । इनु द्वेषाꣳसि सध्र्यक्

रक्षा सु नो अररुषः स्वनात् समस्य कस्य चित् । निदो यत्र मुमुच्महे

एन्दो पार्थिवꣳ रयिꣳ दिव्यम् पवस्व धारया । द्युमन्तꣳ शुष्मम् आ भर

प्र धारा अस्य शुष्मिणो वृथा पवित्रे अक्षरन् । पुनानो वाचम् इष्यति

इन्दुर् हियानः सोतृभिर् मृज्यमानः कनिक्रदत् । इयर्ति वग्नुम् इन्द्रियम्

आ नः शुष्मꣳ नृषाह्यꣳ वीरवन्तम् पुरुस्पृहम् । पवस्व सोम धारया

प्र सोमो अति धारया पवमानो असिष्यदत् । अभि द्रोणान्य् आसदम्

अप्सु त्वा मधुमत्तमꣳ हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । इन्दव् इन्द्राय पीतये

सुनोता मधुमत्तमꣳ सोमम् इन्द्राय वज्रिणे । चारुꣳ शर्धाय मत्सरम्

प्र सोमासः स्वाध्य१ः पवमानासो अक्रमुः । रयिꣳ कृण्वन्ति चेतनम्

दिवस् पृथिव्या अधि भवेन्दो द्युम्नवर्धनः । भवा वाजानाम् पतिः

तुभ्यꣳ वाता अभिप्रियस् तुभ्यम् अर्षन्ति सिन्धवः । सोम वर्धन्ति ते महः

आ प्यायस्व सम् एतु ते विश्वतः सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य सꣳगथे

तुभ्यꣳ गावो घृतम् पयो बभ्रो दुदुह्रे अक्षितम् । वर्षिष्ठे अधि सानवि

स्वायुधस्य ते सतो भुवनस्य पते वयम् । इन्दो सखित्वम् उश्मसि

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः । सुता विदथे अक्रमुः

आद् ईꣳ त्रितस्य योषणो हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । इन्दुम् इन्द्राय पीतये

आद् ईꣳ हꣳसो यथा गणꣳ विश्वस्यावीवशन् मतिम् । अत्यो न गोभिर् अज्यते

उभे सोमावचाकशन् मृगो न तक्तो अर्षसि । सीदन्न् ऋतस्य योनिम् आ

अभि गावो अनूषत योषा जारम् इव प्रियम् । अगन्न् आजिꣳ यथा हितम्

अस्मे धेहि द्युमद् यशो मघवद्भ्यश् च मह्यꣳ च । सनिम् मेधाम् उत श्रवः

प्र सोमासो विपश्चितो ऽपाꣳ न यन्त्य् ऊर्मयः । वनानि महिषा इव

अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजꣳ गोमन्तम् अक्षरन्

सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमा अर्षन्ति विष्णवे

तिस्रो वाच उद् ईरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरिर् एति कनिक्रदत्

अभि ब्रह्मीर् अनूषत यह्वीर् ऋतस्य मातरः । मर्मृज्यन्ते दिवः शिशुम्

रायः समुद्राꣳश् चतुरो ऽस्मभ्यꣳ सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः

प्र सुवानो धारया तनेन्दुर् हिन्वानो अर्षति । रुजद् दृळ्हा व्य् ओजसा

सुत इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे

वृषाणꣳ वृषभिर् यतꣳ सुन्वन्ति सोमम् अद्रिभिः । दुहन्ति शक्मना पयः

भुवत् त्रितस्य मर्ज्यो भुवद् इन्द्राय मत्सरः । सꣳ रूपैर् अज्यते हरिः

अभीम् ऋतस्य विष्टपꣳ दुहते पृश्निमातरः । चारु प्रियतमꣳ हविः

सम् एनम् अह्रुता इमा गिरो अर्षन्ति सस्रुतः । धेनूर् वाश्रो अवीवशत्

आ नः पवस्व धारया पवमान रयिम् पृथुम् । यया ज्योतिर् विदासि नः

इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय । रायो धर्ता न ओजसा

त्वया वीरेण वीरवो ऽभि ष्याम पृतन्यतः । क्षरा णो अभि वार्यम्

प्र वाजम् इन्दुर् इष्यति सिषासन् वाजसा ऋषिः । व्रता विदान आयुधा

तꣳ गीर्भिर् वाचमीङ्खयम् पुनानꣳ वासयामसि । सोमꣳ जनस्य गोपतिम्

विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस् पतेः । पुनानस्य प्रभूवसोः

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः । कार्ष्मन् वाजी न्य् अक्रमीत्

स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीर् अति । अभि कोशम् मधुश्चुतम्

स नो ज्योतीꣳषि पूर्व्य पवमान वि रोचय । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु

शुम्भमान ऋतायुभिर् मृज्यमानो गभस्त्योः । पवते वारे अव्यये

स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा । पवताम् आन्तरिक्ष्या

आ दिवस् पृष्ठम् अश्वयुर् गव्ययुः सोम रोहसि । वीरयुः शवसस् पते

स सुतः पीतये वृषा सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन् रक्षाꣳसि देवयुः

स पवित्रे विचक्षणो हरिर् अर्षति धर्णसिः । अभि योनिꣳ कनिक्रदत्

स वाजी रोचना दिवः पवमानो वि धावति । रक्षोहा वारम् अव्ययम्

स त्रितस्याधि सानवि पवमानो अरोचयत् । जामिभिः सूर्यꣳ सह

स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविद् अदाभ्यः । सोमो वाजम् इवासरत्

स देवः कविनेषितो३ ऽभि द्रोणानि धावति । इन्दुर् इन्द्राय मꣳहना

एष उ स्य वृषा रथो ऽव्यो वारेभिर् अर्षति । गच्छन् वाजꣳ सहस्रिणम्

एतꣳ त्रितस्य योषणो हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । इन्दुम् इन्द्राय पीतये

एतꣳ त्यꣳ हरितो दश मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर् मदाय शुम्भते

एष स्य मानुषीष्व् आ श्येनो न विक्षु सीदति । गच्छञ् जारो न योषितम्

एष स्य मद्यो रसो ऽव चष्टे दिवः शिशुः । य इन्दुर् वारम् आविशत्

एष स्य पीतये सुतो हरिर् अर्षति धर्णसिः । क्रन्दन् योनिम् अभि प्रियम्

आशुर् अर्ष बृहन्मते परि प्रियेण धाम्ना । यत्र देवा इति ब्रवन्

परिष्कृण्वन्न् अनिष्कृतꣳ जनाय यातयन्न् इषः । वृष्टिꣳ दिवः परि स्रव

सुत एति पवित्र आ त्विषिꣳ दधान ओजसा । विचक्षाणो विरोचयन्

अयꣳ स यो दिवस् परि रघुयामा पवित्र आ । सिन्धोर् ऊर्मा व्य् अक्षरत्

आविवासन् परावतो अथो अर्वावतः सुतः । इन्द्राय सिच्यते मधु

समीचीना अनूषत हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । योनाव् ऋतस्य सीदत

पुनानो अक्रमीद् अभि विश्वा मृधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रꣳ धीतिभिः

आ योनिम् अरुणो रुहद् गमद् इन्द्रꣳ वृषा सुतः । ध्रुवे सदसि सीदति

नू नो रयिम् महाम् इन्दो ऽस्मभ्यꣳ सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्

विश्वा सोम पवमान द्युम्नानीन्दव् आ भर । विदाः सहस्रिणीर् इषः

स नः पुनान आ भर रयिꣳ स्तोत्रे सुवीर्यम् । जरितुर् वर्धया गिरः

पुनान इन्दव् आ भर सोम द्विबर्हसꣳ रयिम् । वृषन्न् इन्दो न उक्थ्यम्

प्र ये गावो न भूर्णयस् त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णाम् अप त्वचम्

सुवितस्य मनामहे ऽति सेतुꣳ दुराव्यम् । साह्वाꣳसो दस्युम् अव्रतम्

शृण्वे वृष्टेर् इव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि

आ पवस्व महीम् इषꣳ गोमद् इन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद् वाजवत् सुतः

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम्

जनयन् रोचना दिवो जनयन्न् अप्सु सूर्यम् । वसानो गा अपो हरिः

एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस् परि । धारया पवते सुतः

वावृधानाय तूर्वये पवन्ते वाजसातये । सोमाः सहस्रपाजसः

दुहानः प्रत्नम् इत् पयः पवित्रे परि षिच्यते । क्रन्दन् देवाꣳ अजीजनत्

अभि विश्वानि वार्याभि देवाꣳ ऋतावृधः । सोमः पुनानो अर्षति

गोमन् नः सोम वीरवद् अश्वावद् वाजवत् सुतः । पवस्व बृहतीर् इषः

यो अत्य इव मृज्यते गोभिर् मदाय हर्यतः । तꣳ गीर्भिर् वासयामसि

तꣳ नो विश्वा अवस्युवो गिरः शुम्भन्ति पूर्वथा । इन्दुम् इन्द्राय पीतये

पुनानो याति हर्यतः सोमो गीर्भिः परिष्कृतः । विप्रस्य मेध्यातिथेः

पवमान विदा रयिम् अस्मभ्यꣳ सोम सुश्रियम् । इन्दो सहस्रवर्चसम्

इन्दुर् अत्यो न वाजसृत् कनिक्रन्ति पवित्र आ । यद् अक्षार् अति देवयुः

पवस्व वाजसातये विप्रस्य गृणतो वृधे । सोम रास्व सुवीर्यम्

प्र ण इन्दो महे तन ऊर्मिꣳ न बिभ्रद् अर्षसि । अभि देवाꣳ अयास्यः

मती जुष्टो धिया हितः सोमो हिन्वे परावति । विप्रस्य धारया कविः

अयꣳ देवेषु जागृविः सुत एति पवित्र आ । सोमो याति विचर्षणिः

स नः पवस्व वाजयुश् चक्राणश् चारुम् अध्वरम् । बर्हिष्माꣳ आ विवासति

स नो भगाय वायवे विप्रवीरः सदावृधः । सोमो देवेष्व् आ यमत्

स नो अद्य वसुत्तये क्रतुविद् गातुवित्तमः । वाजꣳ जेषि श्रवो बृहत्

स पवस्व मदाय कꣳ नृचक्षा देववीतये । इन्दव् इन्द्राय पीतये

स नो अर्षाभि दूत्य१ꣳ त्वम् इन्द्राय तोशसे । देवान् सखिभ्य आ वरम्

उत त्वाम् अरुणꣳ वयꣳ गोभिर् अञ्ज्मो मदाय कम् । वि नो राये दुरो वृधि

अत्य् ऊ पवित्रम् अक्रमीद् वाजी धुरꣳ न यामनि । इन्दुर् देवेषु पत्यते

सम् ई सखायो अस्वरन् वने क्रीळन्तम् अत्यविम् । इन्दुꣳ नावा अनूषत

तया पवस्व धारया यया पीतो विचक्षसे । इन्दो स्तोत्रे सुवीर्यम्

असृग्रन् देववीतये ऽत्यासः कृत्व्या इव । क्षरन्तः पर्वतावृधः

परिष्कृतास इन्दवो योषेव पित्र्यावती । वायुꣳ सोमा असृक्षत

एते सोमास इन्दवः प्रयस्वन्तश् चमू सुताः । इन्द्रꣳ वर्धन्ति कर्मभिः

आ धावता सुहस्त्यः शुक्रा गृभ्णीत मन्थिना । गोभिः श्रीणीत मत्सरम्

स पवस्व धनꣳजय प्रयन्ता राधसो महः । अस्मभ्यꣳ सोम गातुवित्

एतम् मृजन्ति मर्ज्यम् पवमानꣳ दश क्षिपः । इन्द्राय मत्सरम् मदम्

अया सोमः सुकृत्यया महश् चिद् अभ्य् अवर्धत । मन्दान उद् वृषायते

कृतानीद् अस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश् चयते

आत् सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थꣳ यद् अस्य जायते

स्वयꣳ कविर् विधर्तरि विप्राय रत्नम् इच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः

सिषासतू रयीणाꣳ वाजेष्व् अर्वताम् इव । भरेषु जिग्युषाम् असि

तꣳ त्वा नृम्णानि बिभ्रतꣳ सधस्थेषु महो दिवः । चारुꣳ सुकृत्ययेमहे

सꣳवृक्तधृष्णुम् उक्थ्यम् महामहिव्रतम् मदम् । शतम् पुरो रुरुक्षणिम्

अतस् त्वा रयिम् अभि राजानꣳ सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथिर् भरत्

विश्वस्मा इत् स्वर् दृशे साधारणꣳ रजस्तुरम् । गोपाम् ऋतस्य विर् भरत्

अधा हिन्वान इन्द्रियꣳ ज्यायो महित्वम् आनशे । अभिष्टिकृद् विचर्षणिः

पवस्व वृष्टिम् आ सु नो ऽपाम् ऊर्मिꣳ दिवस् परि । अयक्ष्मा बृहतीर् इषः

तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम्

घृतम् पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः । अस्मभ्यꣳ वृष्टिम् आ पव

स न ऊर्जे व्य् अ१व्ययम् पवित्रꣳ धाव धारया । देवासः शृणवन् हि कम्

पवमानो असिष्यदद् रक्षाꣳस्य् अपजङ्घनत् । प्रत्नवद् रोचयन् रुचः

उत् ते शुष्मास ईरते सिन्धोर् ऊर्मेर् इव स्वनः । वाणस्य चोदया पविम्

प्रसवे त उद् ईरते तिस्रो वाचो मखस्युवः । यद् अव्य एषि सानवि

अव्यो वारे परि प्रियꣳ हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । पवमानम् मधुश्चुतम्

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रꣳ धारया कवे । अर्कस्य योनिम् आसदम्

स पवस्व मदिन्तम गोभिर् अञ्जानो अक्तुभिः । इन्दव् इन्द्राय पीतये

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतꣳ सोमम् पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे

दिवः पीयूषम् उत्तमꣳ सोमम् इन्द्राय वज्रिणे । सुनोता मधुमत्तमम्

तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर् व्य् अश्नते । पवमानस्य मरुतः

त्वꣳ हि सोम वर्धयन् सुतो मदाय भूर्णये । वृषन् स्तोतारम् ऊतये

अभ्य् अर्ष विचक्षण पवित्रꣳ धारया सुतः । अभि वाजम् उत श्रवः

परि द्युक्षः सनद्रयिर् भरद् वाजꣳ नो अन्धसा । सुवानो अर्ष पवित्र आ

तव प्रत्नेभिर् अध्वभिर् अव्यो वारे परि प्रियः । सहस्रधारो यात् तना

चरुर् न यस् तम् ईङ्खयेन्दो न दानम् ईङ्खय । वधैर् वधस्नव् ईङ्खय

नि शुष्मम् इन्दव् एषाम् पुरुहूत जनानाम् । यो अस्माꣳ आदिदेशति

शतꣳ न इन्द ऊतिभिः सहस्रꣳ वा शुचीनाम् । पवस्व मꣳहयद्रयिः

उत् ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पृधः

अया निजघ्निर् ओजसा रथसꣳगे धने हिते । स्तवा अबिभ्युषा हृदा

अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या । रुज यस् त्वा पृतन्यति

तꣳ हिन्वन्ति मदच्युतꣳ हरिꣳ नदीषु वाजिनम् । इन्दुम् इन्द्राय मत्सरम्

अस्य प्रत्नाम् अनु द्युतꣳ शुक्रꣳ दुदुह्रे अह्रयः । पयः सहस्रसाम् ऋषिम्

अयꣳ सूर्य इवोपदृग् अयꣳ सराꣳसि धावति । सप्त प्रवत आ दिवम्

अयꣳ विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि । सोमो देवो न सूर्यः

परि णो देववीतये वाजाꣳ अर्षसि गोमतः । पुनान इन्दव् इन्द्रयुः

यवꣳ-यवꣳ नो अन्धसा पुष्टम्-पुष्टम् परि स्रव । सोम विश्वा च सौभगा

इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातम् अन्धसः । नि बर्हिषि प्रिये सदः

उत नो गोविद् अश्ववित् पवस्व सोमान्धसा । मक्षूतमेभिर् अहभिः

यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुम् अभीत्य । स पवस्व सहस्रजित्

परि सोम ऋतम् बृहद् आशुः पवित्रे अर्षति । विघ्नन् रक्षाꣳसि देवयुः

यत् सोमो वाजम् अर्षति शतꣳ धारा अपस्युवः । इन्द्रस्य सख्यम् आविशन्

अभि त्वा योषणो दश जारꣳ न कन्यानूषत । मृज्यसे सोम सातये

त्वम् इन्द्राय विष्णवे स्वादुर् इन्दो परि स्रव । नॄन् स्तोतॄन् पाह्य् अꣳहसः

प्र ते धारा असश्चतो दिवो न यन्ति वृष्टयः । अच्छा वाजꣳ सहस्रिणम्

अभि प्रियाणि काव्या विश्वा चक्षाणो अर्षति । हरिस् तुञ्जान आयुधा

स मर्मृजान आयुभिर् इभो राजेव सुव्रतः । श्येनो न वꣳसु षीदति

स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि । पुनान इन्दव् आ भर

तरत् स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः । तरत् स मन्दी धावति

उस्रा वेद वसूनाम् मर्तस्य देव्य् अवसः । तरत् स मन्दी धावति

ध्वस्रयोः पुरुषन्त्योर् आ सहस्राणि दद्महे । तरत् स मन्दी धावति

आ ययोस् त्रिꣳशतꣳ तना सहस्राणि च दद्महे । तरत् स मन्दी धावति

पवस्व गोजिद् अश्वजिद् विश्वजित् सोम रण्यजित् । प्रजावद् रत्नम् आ भर

पवस्वाद्भ्यो अदाभ्यः पवस्वौषधीभ्यः । पवस्व धिषणाभ्यः

त्वꣳ सोम पवमानो विश्वानि दुरिता तर । कविः सीद नि बर्हिषि

पवमान स्वर् विदो जायमानो ऽभवो महान् । इन्दो विश्वाꣳ अभीद् असि

प्र गायत्रेण गायत पवमानꣳ विचर्षणिम् । इन्दुꣳ सहस्रचक्षसम्

तꣳ त्वा सहस्रचक्षसम् अथो सहस्रभर्णसम् । अति वारम् अपाविषुः

अति वारान् पवमानो असिष्यदत् कलशाꣳ अभि धावति । इन्द्रस्य हार्द्य् आविशन्

इन्द्रस्य सोम राधसे शम् पवस्व विचर्षणे । प्रजावद् रेत आ भर

अया वीती परि स्रव यस् त इन्दो मदेष्व् आ । अवाहन् नवतीर् नव

पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शम्बरम् । अध त्यꣳ तुर्वशꣳ यदुम्

परि णो अश्वम् अश्वविद् गोमद् इन्दो हिरण्यवत् । क्षरा सहस्रिणीर् इषः

पवमानस्य ते वयम् पवित्रम् अभ्युन्दतः । सखित्वम् आ वृणीमहे

ये ते पवित्रम् ऊर्मयो ऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर् नः सोम मृळय

स नः पुनान आ भर रयिꣳ वीरवतीम् इषम् । ईशानः सोम विश्वतः

एतम् उ त्यꣳ दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् । सम् आदित्येभिर् अख्यत

सम् इन्द्रेणोत वायुना सुत एति पवित्र आ । सꣳ सूर्यस्य रश्मिभिः

स नो भगाय वायवे पूष्णे पवस्व मधुमान् । चारुर् मित्रे वरुणे च

उच्चा ते जातम् अन्धसो दिवि षद् भूम्य् आ ददे । उग्रꣳ शर्म महि श्रवः

एना विश्वान्य् अर्य आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे

स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित् परि स्रव

उपो षु जातम् अप्तुरꣳ गोभिर् भङ्गम् परिष्कृतम् । इन्दुꣳ देवा अयासिषुः

तम् इद् वर्धन्तु नो गिरो वत्सꣳ सꣳशिश्वरीर् इव । य इन्द्रस्य हृदꣳसनिः

अर्षा णः सोम शꣳ गवे धुक्षस्व पिप्युषीम् इषम् । वर्धा समुद्रम् उक्थ्यम्

पवमानो अजीजनद् दिवश् चित्रꣳ न तन्यतुम् । ज्योतिर् वैश्वानरम् बृहत्

पवमानस्य ते रसो मदो राजन्न् अदुच्छुनः । वि वारम् अव्यम् अर्षति

पवमान रसस् तव दक्षो वि राजति द्युमान् । ज्योतिर् विश्वꣳ स्वर् दृशे

यस् ते मदो वरेण्यस् तेना पवस्वान्धसा । देवावीर् अघशꣳसहा

जघ्निर् वृत्रम् अमित्रियꣳ सस्निर् वाजꣳ दिवे-दिवे । गोषा उ अश्वसा असि

सम्मिश्लो अरुषो भव सूपस्थाभिर् न धेनुभिः । सीदञ् छ्येनो न योनिम् आ

स पवस्व य आविथेन्द्रꣳ वृत्राय हन्तवे । वव्रिवाꣳसम् महीर् अपः

सुवीरासो वयꣳ धना जयेम सोम मीढ्वः । पुनानो वर्ध नो गिरः

त्वोतासस् तवावसा स्याम वन्वन्त आमुरः । सोम व्रतेषु जागृहि

अपघ्नन् पवते मृधो ऽप सोमो अराव्णः । गच्छन्न् इन्द्रस्य निष्कृतम्

महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीरवद् यशः

न त्वा शतꣳ चन ह्रुतो राधो दित्सन्तम् आ मिनन् । यत् पुनानो मखस्यसे

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने । विश्वा अप द्विषो जहि

अस्य ते सख्ये वयꣳ तवेन्दो द्युम्न उत्तमे । सासह्याम पृतन्यतः

या ते भीमान्य् आयुधा तिग्मानि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य नो निदः

एते असृग्रम् इन्दवस् तिरः पवित्रम् आशवः । विश्वान्य् अभि सौभगा

विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः । तना कृण्वन्तो अर्वते

कृण्वन्तो वरिवो गवे ऽभ्य् अर्षन्ति सुष्टुतिम् । इळाम् अस्मभ्यꣳ सꣳयतम्

असाव्य् अꣳशुर् मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिम् आसदत्

शुभ्रम् अन्धो देववातम् अप्सु धूतो नृभिः सुतः । स्वदन्ति गावः पयोभिः

आद् ईम् अश्वꣳ न हेतारो ऽशूशुभन्न् अमृताय । मध्वो रसꣳ सधमादे

यास् ते धारा मधुश्चुतो ऽसृग्रम् इन्द ऊतये । ताभिः पवित्रम् आसदः

सो अर्षेन्द्राय पीतये तिरो रोमाण्य् अव्यया । सीदन् योना वनेष्व् आ

त्वम् इन्दो परि स्रव स्वादिष्ठो अङ्गिरोभ्यः । वरिवोविद् घृतम् पयः

अयꣳ विचर्षणिर् हितः पवमानः स चेतति । हिन्वान आप्यम् बृहत्

एष वृषा वृषव्रतः पवमानो अशस्तिहा । करद् वसूनि दाशुषे

आ पवस्व सहस्रिणꣳ रयिꣳ गोमन्तम् अश्विनम् । पुरुश्चन्द्रम् पुरुस्पृहम्

एष स्य परि षिच्यते मर्मृज्यमान आयुभिः । उरुगायः कविक्रतुः

सहस्रोतिः शतामघो विमानो रजसः कविः । इन्द्राय पवते मदः

गिरा जात इह स्तुत इन्दुर् इन्द्राय धीयते । विर् योना वसताव् इव

पवमानः सुतो नृभिः सोमो वाजम् इवासरत् । चमूषु शक्मनासदम्

तꣳ त्रिपृष्ठे त्रिवन्धुरे रथे युञ्जन्ति यातवे । ऋषीणाꣳ सप्त धीतिभिः

तꣳ सोतारो धनस्पृतम् आशुꣳ वाजाय यातवे । हरिꣳ हिनोत वाजिनम्

आविशन् कलशꣳ सुतो विश्वा अर्षन्न् अभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति

आ त इन्दो मदाय कम् पयो दुहन्त्य् आयवः । देवा देवेभ्यो मधु

आ नः सोमम् पवित्र आ सृजता मधुमत्तमम् । देवेभ्यो देवश्रुत्तमम्

एते सोमा असृक्षत गृणानाः श्रवसे महे । मदिन्तमस्य धारया

अभि गव्यानि वीतये नृम्णा पुनानो अर्षसि । सनद्वाजः परि स्रव

उत नो गोमतीर् इषो विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना

पवस्व वाचो अग्रियः सोम चित्राभिर् ऊतिभिः । अभि विश्वानि काव्या

त्वꣳ समुद्रिया अपो ऽग्रियो वाच ईरयन् । पवस्व विश्वमेजय

तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यम् अर्षन्ति सिन्धवः

प्र ते दिवो न वृष्टयो धारा यन्त्य् असश्चतः । अभि शुक्राम् उपस्तिरम्

इन्द्रायेन्दुम् पुनीतनोग्रꣳ दक्षाय साधनम् । ईशानꣳ वीतिराधसम्

पवमान ऋतः कविः सोमः पवित्रम् आसदत् । दधत् स्तोत्रे सुवीर्यम्

आ पवस्व सहस्रिणꣳ रयिꣳ सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवाꣳसि धारय

इषम् ऊर्जꣳ च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्व् आ नि षीदसि

सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाꣳ अस्तु वायवे

एते असृग्रम् आशवो ऽति ह्वराꣳसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया

इन्द्रꣳ वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वम् आर्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः

सुता अनु स्वम् आ रजो ऽभ्य् अर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रꣳ गच्छन्त इन्दवः

अया पवस्व धारया यया सूर्यम् अरोचयः । हिन्वानो मानुषीर् अपः

अयुक्त सूर एतशम् पवमानो मनाव् अधि । अन्तरिक्षेण यातवे

उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुर् इन्द्र इति ब्रुवन्

परीतो वायवे सुतꣳ गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत

पवमान विदा रयिम् अस्मभ्यꣳ सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता

अभ्य् अर्ष सहस्रिणꣳ रयिꣳ गोमन्तम् अश्विनम् । अभि वाजम् उत श्रवः

सोमो देवो न सूर्यो ऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम्

एते धामान्य् आर्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजꣳ गोमन्तम् अक्षरन्

सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रम् अत्य् अक्षरन्

प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः

तम् ई मृजन्त्य् आयवो हरिꣳ नदीषु वाजिनम् । इन्दुम् इन्द्राय मत्सरम्

आ पवस्व हिरण्यवद् अश्वावत् सोम वीरवत् । वाजꣳ गोमन्तम् आ भर

परि वाजे न वाजयुम् अव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम्

कविम् मृजन्ति मर्ज्यꣳ धीभिर् विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रद् अर्षति

वृषणꣳ धीभिर् अप्तुरꣳ सोमम् ऋतस्य धारया । मती विप्राः सम् अस्वरन्

पवस्व देवायुषग् इन्द्रꣳ गच्छतु ते मदः । वायुम् आ रोह धर्मणा

पवमान नि तोशसे रयिꣳ सोम श्रवाय्यम् । प्रियः समुद्रम् आ विश

अपघ्नन् पवसे मृधः क्रतुवित् सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुꣳ जनम्

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रम् इन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः

पवमाना दिवस् पर्य् अन्तरिक्षाद् असृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि

पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः । जहि रक्षाꣳसि सुक्रतो

अपघ्नन् सोम रक्षसो ऽभ्य् अर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तꣳ शुष्मम् उत्तमम्

अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा । इन्दो विश्वानि वार्या

वृषा सोम द्युमाꣳ असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दधिषे

वृष्णस् ते वृष्ण्यꣳ शवो वृषा वनꣳ वृषा मदः । सत्यꣳ वृषन् वृषेद् असि

अश्वो न चक्रदो वृषा सꣳ गा इन्दो सम् अर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः

शुम्भमाना ऋतायुभिर् मृज्यमाना गभस्त्योः । पवन्ते वारे अव्यये

ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा । पवन्ताम् आन्तरिक्ष्या

पवमानस्य विश्ववित् प्र ते सर्गा असृक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः

केतुꣳ कृण्वन् दिवस् परि विश्वा रूपाभ्य् अर्षसि । समुद्रः सोम पिन्वसे

हिन्वानो वाचम् इष्यसि पवमान विधर्मणि । अक्रान् देवो न सूर्यः

इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनाम् मती । सृजद् अश्वꣳ रथीर् इव

ऊर्मिर् यस् ते पवित्र आ देवावीः पर्यक्षरत् । सीदन्न् ऋतस्य योनिम् आ

स नो अर्ष पवित्र आ मदो यो देववीतमः । इन्दव् इन्द्राय पीतये

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुचाभि गा इहि

पुनानो वरिवस् कृध्य् ऊर्जꣳ जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम्

पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युतानो वाजिभिर् यतः

प्र हिन्वानास इन्दवो ऽच्छा समुद्रम् आशवः । धिया जूता असृक्षत

मर्मृजानास आयवो वृथा समुद्रम् इन्दवः । अग्मन्न् ऋतस्य योनिम् आ

परि णो याह्य् अस्मयुर् विश्वा वसून्य् ओजसा । पाहि नः शर्म वीरवत्

मिमाति वह्निर् एतशः पदꣳ युजान ऋक्वभिः । प्र यत् समुद्र आहितः

आ यद् योनिꣳ हिरण्ययम् आशुर् ऋतस्य सीदति । जहात्य् अप्रचेतसः

अभि वेना अनूषतेयक्षन्ति प्रचेतसः । मज्जन्त्य् अविचेतसः

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । ऋतस्य योनिम् आसदम्

तꣳ त्वा विप्रा वचोविदः परि ष्कृण्वन्ति वेधसः । सꣳ त्वा मृजन्त्य् आयवः

रसꣳ ते मित्रो अर्यमा पिबन्ति वरुणः कवे । पवमानस्य मरुतः

त्वꣳ सोम विपश्चितम् पुनानो वाचम् इष्यसि । इन्दो सहस्रभर्णसम्

उतो सहस्रभर्णसꣳ वाचꣳ सोम मखस्युवम् । पुनान इन्दव् आ भर

पुनान इन्दव् एषाम् पुरुहूत जनानाम् । प्रियः समुद्रम् आ विश

दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः

हिन्वानो हेतृभिर् यत आ वाजꣳ वाज्य् अक्रमीत् । सीदन्तो वनुषो यथा

ऋधक् सोम स्वस्तये सꣳजग्मानो दिवः कविः । पवस्व सूर्यो दृशे

हिन्वन्ति सूरम् उस्रयः स्वसारो जामयस् पतिम् । महाम् इन्दुम् महीयुवः

पवमान रुचा-रुचा देवो देवेभ्यस् परि । विश्वा वसून्य् आ विश

आ पवमान सुष्टुतिꣳ वृष्टिꣳ देवेभ्यो दुवः । इषे पवस्व सꣳयतम्

वृषा ह्य् असि भानुना द्युमन्तꣳ त्वा हवामहे । पवमान स्वाध्यः

आ पवस्व सुवीर्यम् मन्दमानः स्वायुध । इहो ष्व् इन्दव् आ गहि

यद् अद्भिः परिषिच्यसे मृज्यमानो गभस्त्योः । द्रुणा सधस्थम् अश्नुषे

प्र सोमाय व्यश्ववत् पवमानाय गायत । महे सहस्रचक्षसे

यस्य वर्णम् मधुश्चुतꣳ हरिꣳ हिन्वन्त्य् अद्रिभिः । इन्दुम् इन्द्राय पीतये

तस्य ते वाजिनो वयꣳ विश्वा धनानि जिग्युषः । सखित्वम् आ वृणीमहे

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः । विश्वा दधान ओजसा

तꣳ त्वा धर्तारम् ओण्यो३ः पवमान स्वर्दृशम् । हिन्वे वाजेषु वाजिनम्

अया चित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया । युजꣳ वाजेषु चोदय

आ न इन्दो महीम् इषम् पवस्व विश्वदर्शतः । अस्मभ्यꣳ सोम गातुवित्

आ कलशा अनूषतेन्दो धाराभिर् ओजसा । एन्द्रस्य पीतये विश

यस्य ते मद्यꣳ रसꣳ तीव्रꣳ दुहन्त्य् अद्रिभिः । स पवस्वाभिमातिहा

राजा मेधाभिर् ईयते पवमानो मनाव् अधि । अन्तरिक्षेण यातवे

आ न इन्दो शतग्विनꣳ गवाम् पोषꣳ स्वश्व्यम् । वहा भगत्तिम् ऊतये

आ नः सोम सहो जुवो रूपꣳ न वर्चसे भर । सुष्वाणो देववीतये

अर्षा सोम द्युमत्तमो ऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सीदञ् छ्येनो न योनिम् आ

अप्सा इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः । सोमो अर्षति विष्णवे

इषꣳ तोकाय नो दधद् अस्मभ्यꣳ सोम विश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणम्

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । ये वादः शर्यणावति

य आर्जीकेषु कृत्वसु ये मध्ये पस्त्यानाम् । ये वा जनेषु पञ्चसु

ते नो वृष्टिꣳ दिवस् परि पवन्ताम् आ सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः

पवते हर्यतो हरिर् गृणानो जमदग्निना । हिन्वानो गोर् अधि त्वचि

प्र शुक्रासो वयोजुवो हिन्वानासो न सप्तयः । श्रीणाना अप्सु मृञ्जत

तꣳ त्वा सुतेष्व् आभुवो हिन्विरे देवतातये । स पवस्वानया रुचा

आ ते दक्षम् मयोभुवꣳ वह्निम् अद्या वृणीमहे । पान्तम् आ पुरुस्पृहम्

आ मन्द्रम् आ वरेण्यम् आ विप्रम् आ मनीषिणम् । पान्तम् आ पुरुस्पृहम्

आ रयिम् आ सुचेतुनम् आ सुक्रतो तनूष्व् आ । पान्तम् आ पुरुस्पृहम्

पवस्व विश्वचर्षणे ऽभि विश्वानि काव्या । सखा सखिभ्य ईड्यः

ताभ्याꣳ विश्वस्य राजसि ये पवमान धामनी । प्रतीची सोम तस्थतुः

परि धामानि यानि ते त्वꣳ सोमासि विश्वतः । पवमान ऋतुभिः कवे

पवस्व जनयन्न् इषो ऽभि विश्वानि वार्या । सखा सखिभ्य ऊतये

तव शुक्रासो अर्चयो दिवस् पृष्ठे वि तन्वते । पवित्रꣳ सोम धामभिः

तवेमे सप्त सिन्धवः प्रशिषꣳ सोम सिस्रते । तुभ्यꣳ धावन्ति धेनवः

प्र सोम याहि धारया सुत इन्द्राय मत्सरः । दधानो अक्षिति श्रवः

सम् उ त्वा धीभिर् अस्वरन् हिन्वतीः सप्त जामयः । विप्रम् आजा विवस्वतः

मृजन्ति त्वा सम् अग्रुवो ऽव्ये जीराव् अधि ष्वणि । रेभो यद् अज्यसे वने

पवमानस्य ते कवे वाजिन् सर्गा असृक्षत । अर्वन्तो न श्रवस्यवः

अच्छा कोशम् मधुश्चुतम् असृग्रꣳ वारे अव्यये । अवावशन्त धीतयः

अच्छा समुद्रम् इन्दवो ऽस्तꣳ गावो न धेनवः । अग्मन्न् ऋतस्य योनिम् आ

प्र ण इन्दो महे रण आपो अर्षन्ति सिन्धवः । यद् गोभिर् वासयिष्यसे

अस्य ते सख्ये वयम् इयक्षन्तस् त्वोतयः । इन्दो सखित्वम् उश्मसि

आ पवस्व गविष्टये महे सोम नृचक्षसे । एन्द्रस्य जठरे विश

महाꣳ असि सोम ज्येष्ठ उग्राणाम् इन्द ओजिष्ठः । युध्वा सञ् छश्वज् जिगेथ

य उग्रेभ्यश् चिद् ओजीयाञ् छूरेभ्यश् चिच् छूरतरः । भूरिदाभ्यश् चिन् मꣳहीयान्

त्वꣳ सोम सूर एषस् तोकस्य साता तनूनाम् । वृणीमहे सख्याय वृणीमहे युज्याय

अग्न आयूꣳषि पवस आ सुवोर्जम् इषꣳ च नः । आरे बाधस्व दुच्छुनाम्

अग्निर् ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः । तम् ईमहे महागयम्

अग्ने पवस्व स्वपा अस्मे वर्चः सुवीर्यम् । दधद् रयिम् मयि पोषम्

पवमानो अति स्रिधो ऽभ्य् अर्षति सुष्टुतिम् । सूरो न विश्वदर्शतः

स मर्मृजान आयुभिः प्रयस्वान् प्रयसे हितः । इन्दुर् अत्यो विचक्षणः

पवमान ऋतम् बृहच् छुक्रꣳ ज्योतिर् अजीजनत् । कृष्णा तमाꣳसि जङ्घनत्

पवमानस्य जङ्घ्नतो हरेश् चन्द्रा असृक्षत । जीरा अजिरशोचिषः

पवमानो रथीतमः शुभ्रेभिः शुभ्रशस्तमः । हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः

पवमानो व्य् अश्नवद् रश्मिभिर् वाजसातमः । दधत् स्तोत्रे सुवीर्यम्

प्र सुवान इन्दुर् अक्षाः पवित्रम् अत्य् अव्ययम् । पुनान इन्दुर् इन्द्रम् आ

एष सोमो अधि त्वचि गवाꣳ क्रीळत्य् अद्रिभिः । इन्द्रम् मदाय जोहुवत्

यस्य ते द्युम्नवत् पयः पवमानाभृतꣳ दिवः । तेन नो मृळ जीवसे

त्वꣳ सोमासि धारयुर् मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे । पवस्व मꣳहयद्रयिः

त्वꣳ सुतो नृमादनो दधन्वान् मत्सरिन्तमः । इन्द्राय सूरिर् अन्धसा

त्वꣳ सुष्वाणो अद्रिभिर् अभ्य् अर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तꣳ शुष्मम् उत्तमम्

इन्दुर् हिन्वानो अर्षति तिरो वाराण्य् अव्यया । हरिर् वाजम् अचिक्रदत्

इन्दो व्य् अव्यम् अर्षसि वि श्रवाꣳसि वि सौभगा । वि वाजान् सोम गोमतः

आ न इन्दो शतग्विनꣳ रयिꣳ गोमन्तम् अश्विनम् । भरा सोम सहस्रिणम्

पवमानास इन्दवस् तिरः पवित्रम् आशवः । इन्द्रꣳ यामेभिर् आशत

ककुहः सोम्यो रस इन्दुर् इन्द्राय पूर्व्यः । आयुः पवत आयवे

हिन्वन्ति सूरम् उस्रयः पवमानम् मधुश्चुतम् । अभि गिरा सम् अस्वरन्

अविता नो अजाश्वः पूषा यामनि-यामनि । आ भक्षत् कन्यासु नः

अयꣳ सोमः कपर्दिने घृतꣳ न पवते मधु । आ भक्षत् कन्यासु नः

अयꣳ त आघृणे सुतो घृतꣳ न पवते शुचि । आ भक्षत् कन्यासु नः

वाचो जन्तुः कवीनाम् पवस्व सोम धारया । देवेषु रत्नधा असि

आ कलशेषु धावति श्येनो वर्म वि गाहते । अभि द्रोणा कनिक्रदत्

परि प्र सोम ते रसो ऽसर्जि कलशे सुतः । श्येनो न तक्तो अर्षति

पवस्व सोम मन्दयन्न् इन्द्राय मधुमत्तमः

असृग्रन् देववीतये वाजयन्तो रथा इव

ते सुतासो मदिन्तमाः शुक्रा वायुम् असृक्षत

ग्राव्णा तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रꣳ सोम गच्छसि । दधत् स्तोत्रे सुवीर्यम्

एष तुन्नो अभिष्टुतः पवित्रम् अति गाहते । रक्षोहा वारम् अव्ययम्

यद् अन्ति यच् च दूरके भयꣳ विन्दति माम् इह । पवमान वि तज् जहि

पवमानः सो अद्य नः पवित्रेण विचर्षणिः । यः पोता स पुनातु नः

यत् ते पवित्रम् अर्चिष्य् अग्ने विततम् अन्तर् आ । ब्रह्म तेन पुनीहि नः

यत् ते पवित्रम् अर्चिवद् अग्ने तेन पुनीहि नः । ब्रह्मसवैः पुनीहि नः

उभाभ्याꣳ देव सवितः पवित्रेण सवेन च । माम् पुनीहि विश्वतः

त्रिभिष् ट्वꣳ देव सवितर् वर्षिष्ठैः सोम धामभिः । अग्ने दक्षैः पुनीहि नः

पुनन्तु माꣳ देवजनाः पुनन्तु वसवो धिया । विश्वे देवाः पुनीत मा जातवेदः पुनीहि मा

प्र प्यायस्व प्र स्यन्दस्व सोम विश्वेभिर् अꣳशुभिः । देवेभ्य उत्तमꣳ हविः

उप प्रियम् पनिप्नतꣳ युवानम् आहुतीवृधम् । अगन्म बिभ्रतो नमः

अलाय्यस्य परशुर् ननाश तम् आ पवस्व देव सोम । आखुꣳ चिद् एव देव सोम

यः पावमानीर् अध्येत्य् ऋषिभिः सम्भृतꣳ रसम् । सर्वꣳ स पूतम् अश्नाति स्वदितम् मातरिश्वना

पावमानीर् यो अध्येत्य् ऋषिभिः सम्भृतꣳ रसम् । तस्मै सरस्वती दुहे क्षीरꣳ सर्पिर् मधूदकम्

प्र देवम् अच्छा मधुमन्त इन्दवो ऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतम् उस्रिया निर्णिजꣳ धिरे

स रोरुवद् अभि पूर्वा अचिक्रदद् उपारुहः श्रथयन् स्वादते हरिः । तिरः पवित्रम् परियन्न् उरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम्

वि यो ममे यम्या सꣳयती मदः साकꣳवृधा पयसा पिन्वद् अक्षिता । मही अपारे रजसी विवेविदद् अभिव्रजन्न् अक्षितम् पाज आ ददे

स मातरा विचरन् वाजयन्न् अपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् । अꣳशुर् यवेन पिपिशे यतो नृभिः सꣳ जामिभिर् नसते रक्षते शिरः

सꣳ दक्षेण मनसा जायते कविर् ऋतस्य गर्भो निहितो यमा परः । यूना ह सन्ता प्रथमꣳ वि जज्ञतुर् गुहा हितꣳ जनिम नेमम् उद्यतम्

मन्द्रस्य रूपꣳ विविदुर् मनीषिणः श्येनो यद् अन्धो अभरत् परावतः । तम् मर्जयन्त सुवृधꣳ नदीष्व् आꣳ उशन्तम् अꣳशुम् परियन्तम् ऋग्मियम्

त्वाम् मृजन्ति दश योषणः सुतꣳ सोम ऋषिभिर् मतिभिर् धीतिभिर् हितम् । अव्यो वारेभिर् उत देवहूतिभिर् नृभिर् यतो वाजम् आ दर्षि सातये

परिप्रयन्तꣳ वय्यꣳ सुषꣳसदꣳ सोमम् मनीषा अभ्य् अनूषत स्तुभः । यो धारया मधुमाꣳ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचꣳ रयिषाळ् अमर्त्यः

अयꣳ दिव इयर्ति विश्वम् आ रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति । अद्भिर् गोभिर् मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर् वरिवो विदत् प्रियम्

एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच् चित्रतमम् पवस्व । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिम् अस्मे सुवीरम्

इषुर् न धन्वन् प्रति धीयते मतिर् वत्सो न मातुर् उप सर्ज्य् ऊधनि । उरुधारेव दुहे अग्र आयत्य् अस्य व्रतेष्व् अपि सोम इष्यते

उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधु मन्द्राजनी चोदते अन्तर् आसनि । पवमानः सꣳतनिः प्रघ्नताम् इव मधुमान् द्रप्सः परि वारम् अर्षति

अव्ये वधूयुः पवते परि त्वचि श्रथ्नीते नप्तीर् अदितेर् ऋतꣳ यते । हरिर् अक्रान् यजतः सꣳयतो मदो नृम्णा शिशानो महिषो न शोभते

उक्षा मिमाति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीर् उप यन्ति निष्कृतम् । अत्य् अक्रमीद् अर्जुनꣳ वारम् अव्ययम् अत्कꣳ न निक्तम् परि सोमो अव्यत

अमृक्तेन रुशता वाससा हरिर् अमर्त्यो निर्णिजानः परि व्यत । दिवस् पृष्ठम् बर्हणा निर्णिजे कृतोपस्तरणꣳ चम्वोर् नभस्मयम्

सूर्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवो मत्सरासः प्रसुपः साकम् ईरते । तन्तुꣳ ततम् परि सर्गास आशवो नेन्द्राद् ऋते पवते धाम किꣳ चन

सिन्धोर् इव प्रवणे निम्न आशवो वृषच्युता मदासो गातुम् आशत । शꣳ नो निवेशे द्विपदे चतुष्पदे ऽस्मे वाजाः सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

आ नः पवस्व वसुमद् धिरण्यवद् अश्वावद् गोमद् यवमत् सुवीर्यम् । यूयꣳ हि सोम पितरो मम स्थन दिवो मूर्धानः प्रस्थिता वयस्कृतः

एते सोमाः पवमानास इन्द्रꣳ रथा इव प्र ययुः सातिम् अच्छ । सुताः पवित्रम् अति यन्त्य् अव्यꣳ हित्वी वव्रिꣳ हरितो वृष्टिम् अच्छ

इन्दव् इन्द्राय बृहते पवस्व सुमृळीको अनवद्यो रिशादाः । भरा चन्द्राणि गृणते वसूनि देवैर् द्यावापृथिवी प्रावतꣳ नः

त्रिर् अस्मै सप्त धेनवो दुदुह्रे सत्याम् आशिरम् पूर्व्ये व्योमनि । चत्वार्य् अन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यद् ऋतैर् अवर्धत

स भिक्षमाणो अमृतस्य चारुण उभे द्यावा काव्येना वि शश्रथे । तेजिष्ठा अपो मꣳहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदो विदुः

ते अस्य सन्तु केतवो ऽमृत्यवो ऽदाभ्यासो जनुषी उभे अनु । येभिर् नृम्णा च देव्या च पुनत आद् इद् राजानम् मनना अगृभ्णत

स मृज्यमानो दशभिः सुकर्मभिः प्र मध्यमासु मातृषु प्रमे सचा । व्रतानि पानो अमृतस्य चारुण उभे नृचक्षा अनु पश्यते विशौ

स मर्मृजान इन्द्रियाय धायस ओभे अन्ता रोदसी हर्षते हितः । वृषा शुष्मेण बाधते वि दुर्मतीर् आदेदिशानः शर्यहेव शुरुधः

स मातरा न ददृशान उस्रियो नानदद् एति मरुताम् इव स्वनः । जानन्न् ऋतम् प्रथमꣳ यत् स्वर्णरम् प्रशस्तये कम् अवृणीत सुक्रतुः

रुवति भीमो वृषभस् तविष्यया शृङ्गे शिशानो हरिणी विचक्षणः । आ योनिꣳ सोमः सुकृतꣳ नि षीदति गव्ययी त्वग् भवति निर्णिग् अव्ययी

शुचिः पुनानस् तन्वम् अरेपसम् अव्ये हरिर् न्य् अधाविष्ट सानवि । जुष्टो मित्राय वरुणाय वायवे त्रिधातु मधु क्रियते सुकर्मभिः

पवस्व सोम देववीतये वृषेन्द्रस्य हार्दि सोमधानम् आ विश । पुरा नो बाधाद् दुरिताति पारय क्षेत्रविद् धि दिश आहा विपृच्छते

हितो न सप्तिर् अभि वाजम् अर्षेन्द्रस्येन्दो जठरम् आ पवस्व । नावा न सिन्धुम् अति पर्षि विद्वाञ् छूरो न युध्यन्न् अव नो निदः स्पः

आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्य् आ३सदꣳ वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः । हरिर् ओपशꣳ कृणुते नभस् पय उपस्तिरे चम्वो३र् ब्रह्म निर्णिजे

प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवद् असुर्य१ꣳ वर्णꣳ नि रिणीते अस्य तम् । जहाति वव्रिम् पितुर् एति निष्कृतम् उपप्रुतꣳ कृणुते निर्णिजꣳ तना

अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर् वृषायते नभसा वेपते मती । स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि

परि द्युक्षꣳ सहसः पर्वतावृधम् मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् । आ यस्मिन् गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ् छ्रीणन्त्य् अग्रियꣳ वरीमभिः

सम् ई रथꣳ न भुरिजोर् अहेषत दश स्वसारो अदितेर् उपस्थ आ । जिगाद् उप ज्रयति गोर् अपीच्यम् पदꣳ यद् अस्य मतुथा अजीजनन्

श्येनो न योनिꣳ सदनꣳ धिया कृतꣳ हिरण्ययम् आसदꣳ देव एषति । ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियꣳ गिराश्वो न देवाꣳ अप्य् एति यज्ञियः

परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर् वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि । सहस्रणीतिर् यतिः परायती रेभो न पूर्वीर् उषसो वि राजति

त्वेषꣳ रूपꣳ कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत् समृता सेधति स्रिधः । अप्सा याति स्वधया दैव्यꣳ जनꣳ सꣳ सुष्टुती नसते सꣳ गोअग्रया

उक्षेव यूथा परियन्न् अरावीद् अधि त्विषीर् अधित सूर्यस्य । दिव्यः सुपर्णो ऽव चक्षत क्षाꣳ सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः

हरिम् मृजन्त्य् अरुषो न युज्यते सꣳ धेनुभिः कलशे सोमो अज्यते । उद् वाचम् ईरयति हिन्वते मती पुरुष्टुतस्य कति चित् परिप्रियः

साकꣳ वदन्ति बहवो मनीषिण इन्द्रस्य सोमꣳ जठरे यद् आदुहुः । यदी मृजन्ति सुगभस्तयो नरः सनीळाभिर् दशभिः काम्यम् मधु

अरममाणो अत्य् एति गा अभि सूर्यस्य प्रियꣳ दुहितुस् तिरो रवम् । अन्व् अस्मै जोषम् अभरद् विनꣳगृसः सꣳ द्वयीभिः स्वसृभिः क्षेति जामिभिः

नृधूतो अद्रिषुतो बर्हिषि प्रियः पतिर् गवाम् प्रदिव इन्दुर् ऋत्वियः । पुरꣳधिवान् मनुषो यज्ञसाधनः शुचिर् धिया पवते सोम इन्द्र ते

नृबाहुभ्याꣳ चोदितो धारया सुतो ऽनुष्वधम् पवते सोम इन्द्र ते । आप्राः क्रतून् सम् अजैर् अध्वरे मतीर् वेर् न द्रुषच् चम्वो३र् आसदद् धरिः

अꣳशुꣳ दुहन्ति स्तनयन्तम् अक्षितꣳ कविꣳ कवयो ऽपसो मनीषिणः । सम् ई गावो मतयो यन्ति सꣳयत ऋतस्य योना सदने पुनर्भुवः

नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवो३ ऽपाम् ऊर्मौ सिन्धुष्व् अन्तर् उक्षितः । इन्द्रस्य वज्रो वृषभो विभूवसुः सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

स तू पवस्व परि पार्थिवꣳ रजः स्तोत्रे शिक्षन्न् आधून्वते च सुक्रतो । मा नो निर् भाग् वसुनः सादनस्पृशो रयिम् पिशङ्गम् बहुलꣳ वसीमहि

आ तू न इन्दो शतदात्व् अश्व्यꣳ सहस्रदातु पशुमद् धिरण्यवत् । उप मास्व बृहती रेवतीर् इषो ऽधि स्तोत्रस्य पवमान नो गहि

स्रक्वे द्रप्सस्य धमतः सम् अस्वरन्न् ऋतस्य योना सम् अरन्त नाभयः । त्रीन् स मूर्ध्नो असुरश् चक्र आरभे सत्यस्य नावः सुकृतम् अपीपरन्

सम्यक् सम्यञ्चो महिषा अहेषत सिन्धोर् ऊर्माव् अधि वेना अवीविपन् । मधोर् धाराभिर् जनयन्तो अर्कम् इत् प्रियाम् इन्द्रस्य तन्वम् अवीवृधन्

पवित्रवन्तः परि वाचम् आसते पितैषाम् प्रत्नो अभि रक्षति व्रतम् । महः समुद्रꣳ वरुणस् तिरो दधे धीरा इच् छेकुर् धरुणेष्व् आरभम्

सहस्रधारे ऽव ते सम् अस्वरन् दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतः । अस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदे-पदे पाशिनः सन्ति सेतवः

पितुर् मातुर् अध्य् आ ये समस्वरन्न् ऋचा शोचन्तः सꣳदहन्तो अव्रतान् । इन्द्रद्विष्टाम् अप धमन्ति मायया त्वचम् असिक्नीम् भूमनो दिवस् परि

प्रत्नान् मानाद् अध्य् आ ये समस्वरञ् छ्लोकयन्त्रासो रभसस्य मन्तवः । अपानक्षासो बधिरा अहासत ऋतस्य पन्थाꣳ न तरन्ति दुष्कृतः

सहस्रधारे वितते पवित्र आ वाचम् पुनन्ति कवयो मनीषिणः । रुद्रास एषाम् इषिरासो अद्रुहः स्पशः स्वञ्चः सुदृशो नृचक्षसः

ऋतस्य गोपा न दभाय सुक्रतुस् त्री ष पवित्रा हृद्य् अ१न्तर् आ दधे । विद्वान् स विश्वा भुवनाभि पश्यत्य् अवाजुष्टान् विध्यति कर्ते अव्रतान्

ऋतस्य तन्तुर् विततः पवित्र आ जिह्वाया अग्रे वरुणस्य मायया । धीराश् चित् तत् समिनक्षन्त आशतात्रा कर्तम् अव पदात्य् अप्रभुः

शिशुर् न जातो ऽव चक्रदद् वने स्व१र् यद् वाज्य् अरुषः सिषासति । दिवो रेतसा सचते पयोवृधा तम् ईमहे सुमती शर्म सप्रथः

दिवो यः स्कम्भो धरुणः स्वातत आपूर्णो अꣳशुः पर्येति विश्वतः । सेमे मही रोदसी यक्षद् आवृता समीचीने दाधार सम् इषः कविः

महि प्सरः सुकृतꣳ सोम्यम् मधूर्वी गव्यूतिर् अदितेर् ऋतꣳ यते । ईशे यो वृष्टेर् इत उस्रियो वृषापाꣳ नेता य इतऊतिर् ऋग्मियः

आत्मन्वन् नभो दुह्यते घृतम् पय ऋतस्य नाभिर् अमृतꣳ वि जायते । समीचीनाः सुदानवः प्रीणन्ति तꣳ नरो हितम् अव मेहन्ति पेरवः

अरावीद् अꣳशुः सचमान ऊर्मिणा देवाव्य१म् मनुषे पिन्वति त्वचम् । दधाति गर्भम् अदितेर् उपस्थ आ येन तोकꣳ च तनयꣳ च धामहे

सहस्रधारे ऽव ता असश्चतस् तृतीये सन्तु रजसि प्रजावतीः । चतस्रो नाभो निहिता अवो दिवो हविर् भरन्त्य् अमृतꣳ घृतश्चुतः

श्वेतꣳ रूपꣳ कृणुते यत् सिषासति सोमो मीढ्वाꣳ असुरो वेद भूमनः । धिया शमी सचते सेम् अभि प्रवद् दिवस् कवन्धम् अव दर्षद् उद्रिणम्

अध श्वेतꣳ कलशꣳ गोभिर् अक्तꣳ कार्ष्मन्न् आ वाज्य् अक्रमीत् ससवान् । आ हिन्विरे मनसा देवयन्तः कक्षीवते शतहिमाय गोनाम्

अद्भिः सोम पपृचानस्य ते रसो ऽव्यो वारꣳ वि पवमान धावति । स मृज्यमानः कविभिर् मदिन्तम स्वदस्वेन्द्राय पवमान पीतये

अभि प्रियाणि पवते चनोहितो नामानि यह्वो अधि येषु वर्धते । आ सूर्यस्य बृहतो बृहन्न् अधि रथꣳ विष्वञ्चम् अरुहद् विचक्षणः

ऋतस्य जिह्वा पवते मधु प्रियꣳ वक्ता पतिर् धियो अस्या अदाभ्यः । दधाति पुत्रः पित्रोर् अपीच्य१ꣳ नाम तृतीयम् अधि रोचने दिवः

अव द्युतानः कलशाꣳ अचिक्रदन् नृभिर् येमानः कोश आ हिरण्यये । अभीम् ऋतस्य दोहना अनूषताधि त्रिपृष्ठ उषसो वि राजति

अद्रिभिः सुतो मतिभिश् चनोहितः प्ररोचयन् रोदसी मातरा शुचिः । रोमाण्य् अव्या समया वि धावति मधोर् धारा पिन्वमाना दिवे-दिवे

परि सोम प्र धन्वा स्वस्तये नृभिः पुनानो अभि वासयाशिरम् । ये ते मदा आहनसो विहायसस् तेभिर् इन्द्रꣳ चोदय दातवे मघम्

धर्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानाम् अनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर् वृथा पाजाꣳसि कृणुते नदीष्व् आ

शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्व१ः सिषासन् रथिरो गविष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्मम् ईरयन्न् अपस्युभिर् इन्दुर् हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः

इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्व् आ विश । प्र णः पिन्व विद्युद् अभ्रेव रोदसी धिया न वाजाꣳ उप मासि शश्वतः

विश्वस्य राजा पवते स्वर्दृश ऋतस्य धीतिम् ऋषिषाळ् अवीवशत् । यः सूर्यस्यासिरेण मृज्यते पिता मतीनाम् असमष्टकाव्यः

वृषेव यूथा परि कोशम् अर्षस्य् अपाम् उपस्थे वृषभः कनिक्रदत् । स इन्द्राय पवसे मत्सरिन्तमो यथा जेषाम समिथे त्वोतयः

एष प्र कोशे मधुमाꣳ अचिक्रदद् इन्द्रस्य वज्रो वपुषो वपुष्टरः । अभीम् ऋतस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाश्रा अर्षन्ति पयसेव धेनवः

स पूर्व्यः पवते यꣳ दिवस् परि श्येनो मथायद् इषितस् तिरो रजः । स मध्व आ युवते वेविजान इत् कृशानोर् अस्तुर् मनसाह बिभ्युषा

ते नः पूर्वास उपरास इन्दवो महे वाजाय धन्वन्तु गोमते । ईक्षेण्यासो अह्यो३ न चारवो ब्रह्म-ब्रह्म ये जुजुषुर् हविर्-हविः

अयꣳ नो विद्वान् वनवद् वनुष्यत इन्दुः सत्राचा मनसा पुरुष्टुतः । इनस्य यः सदने गर्भम् आदधे गवाम् उरुब्जम् अभ्य् अर्षति व्रजम्

चक्रिर् दिवः पवते कृत्व्यो रसो महाꣳ अदब्धो वरुणो हुरुग् यते । असावि मित्रो वृजनेषु यज्ञियो ऽत्यो न यूथे वृषयुः कनिक्रदत्

प्र राजा वाचꣳ जनयन्न् असिष्यदद् अपो वसानो अभि गा इयक्षति । गृभ्णाति रिप्रम् अविर् अस्य तान्वा शुद्धो देवानाम् उप याति निष्कृतम्

इन्द्राय सोम परि षिच्यसे नृभिर् नृचक्षा ऊर्मिः कविर् अज्यसे वने । पूर्वीर् हि ते स्रुतयः सन्ति यातवे सहस्रम् अश्वा हरयश् चमूषदः

समुद्रिया अप्सरसो मनीषिणम् आसीना अन्तर् अभि सोमम् अक्षरन् । ता ईꣳ हिन्वन्ति हर्म्यस्य सक्षणिꣳ याचन्ते सुम्नम् पवमानम् अक्षितम्

गोजिन् नः सोमो रथजिद् धिरण्यजित् स्वर्जिद् अब्जित् पवते सहस्रजित् । यꣳ देवासश् चक्रिरे पीतये मदꣳ स्वादिष्ठꣳ द्रप्सम् अरुणम् मयोभुवम्

एतानि सोम पवमानो अस्मयुः सत्यानि कृण्वन् द्रविणान्य् अर्षसि । जहि शत्रुम् अन्तिके दूरके च य उर्वीꣳ गव्यूतिम् अभयꣳ च नस् कृधि

अचोदसो नो धन्वन्त्व् इन्दवः प्र सुवानासो बृहद्दिवेषु हरयः । वि च नशन् न इषो अरातयो ऽर्यो नशन्त सनिषन्त नो धियः

प्र णो धन्वन्त्व् इन्दवो मदच्युतो धना वा येभिर् अर्वतो जुनीमसि । तिरो मर्तस्य कस्य चित् परिह्वृतिꣳ वयꣳ धनानि विश्वधा भरेमहि

उत स्वस्या अरात्या अरिर् हि ष उतान्यस्या अरात्या वृको हि षः । धन्वन् न तृष्णा सम् अरीत ताꣳ अभि सोम जहि पवमान दुराध्यः

दिवि ते नाभा परमो य आददे पृथिव्यास् ते रुरुहुः सानवि क्षिपः । अद्रयस् त्वा बप्सति गोर् अधि त्वच्य् अ१प्सु त्वा हस्तैर् दुदुहुर् मनीषिणः

एवा त इन्दो सुभ्वꣳ सुपेशसꣳ रसꣳ तुञ्जन्ति प्रथमा अभिश्रियः । निदꣳ-निदम् पवमान नि तारिष आविस् ते शुष्मो भवतु प्रियो मदः

सोमस्य धारा पवते नृचक्षस ऋतेन देवान् हवते दिवस् परि । बृहस्पते रवथेना वि दिद्युते समुद्रासो न सवनानि विव्यचुः

यꣳ त्वा वाजिन्न् अघ्न्या अभ्य् अनूषतायोहतꣳ योनिम् आ रोहसि द्युमान् । मघोनाम् आयुः प्रतिरन् महि श्रव इन्द्राय सोम पवसे वृषा मदः

एन्द्रस्य कुक्षा पवते मदिन्तम ऊर्जꣳ वसानः श्रवसे सुमङ्गलः । प्रत्यङ् स विश्वा भुवनाभि पप्रथे क्रीळन् हरिर् अत्यः स्यन्दते वृषा

तꣳ त्वा देवेभ्यो मधुमत्तमꣳ नरः सहस्रधारꣳ दुहते दश क्षिपः । नृभिः सोम प्रच्युतो ग्रावभिः सुतो विश्वान् देवाꣳ आ पवस्वा सहस्रजित्

तꣳ त्वा हस्तिनो मधुमन्तम् अद्रिभिर् दुहन्त्य् अप्सु वृषभꣳ दश क्षिपः । इन्द्रꣳ सोम मादयन् दैव्यꣳ जनꣳ सिन्धोर् इवोर्मिः पवमानो अर्षसि

प्र सोमस्य पवमानस्योर्मय इन्द्रस्य यन्ति जठरꣳ सुपेशसः । दध्ना यद् ईम् उन्नीता यशसा गवाꣳ दानाय शूरम् उदमन्दिषुः सुताः

अच्छा हि सोमः कलशाꣳ असिष्यदद् अत्यो न वोळ्हा रघुवर्तनिर् वृषा । अथा देवानाम् उभयस्य जन्मनो विद्वाꣳ अश्नोत्य् अमुत इतश् च यत्

आ नः सोम पवमानः किरा वस्व् इन्दो भव मघवा राधसो महः । शिक्षा वयोधो वसवे सु चेतुना मा नो गयम् आरे अस्मत् परा सिचः

आ नः पूषा पवमानः सुरातयो मित्रो गच्छन्तु वरुणः सजोषसः । बृहस्पतिर् मरुतो वायुर् अश्विना त्वष्टा सविता सुयमा सरस्वती

उभे द्यावापृथिवी विश्वमिन्वे अर्यमा देवो अदितिर् विधाता । भगो नृशꣳस उर्व् अ१न्तरिक्षꣳ विश्वे देवाः पवमानꣳ जुषन्त

असावि सोमो अरुषो वृषा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्रदत् । पुनानो वारम् पर्य् एत्य् अव्ययꣳ श्येनो न योनिꣳ घृतवन्तम् आसदम्

कविर् वेधस्या पर्य् एषि माहिनम् अत्यो न मृष्टो अभि वाजम् अर्षसि । अपसेधन् दुरिता सोम मृळय घृतꣳ वसानः परि यासि निर्णिजम्

पर्जन्यः पिता महिषस्य पर्णिनो नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयꣳ दधे । स्वसार आपो अभि गा उतासरन् सꣳ ग्रावभिर् नसते वीते अध्वरे

जायेव पत्याव् अधि शेव मꣳहसे पज्राया गर्भ शृणुहि ब्रवीमि ते । अन्तर् वाणीषु प्र चरा सु जीवसे ऽनिन्द्यो वृजने सोम जागृहि

यथा पूर्वेभ्यः शतसा अमृध्रः सहस्रसाः पर्यया वाजम् इन्दो । एवा पवस्व सुविताय नव्यसे तव व्रतम् अन्व् आपः सचन्ते

पवित्रꣳ ते विततम् ब्रह्मणस् पते प्रभुर् गात्राणि पर्य् एषि विश्वतः । अतप्ततनूर् न तद् आमो अश्नुते शृतास इद् वहन्तस् तत् सम् आशत

तपोष् पवित्रꣳ विततꣳ दिवस् पदे शोचन्तो अस्य तन्तवो व्य् अस्थिरन् । अवन्त्य् अस्य पवीतारम् आशवो दिवस् पृष्ठम् अधि तिष्ठन्ति चेतसा

अरूरुचद् उषसः पृश्निर् अग्रिय उक्षा बिभर्ति भुवनानि वाजयुः । मायाविनो ममिरे अस्य मायया नृचक्षसः पितरो गर्भम् आ दधुः

गन्धर्व इत्था पदम् अस्य रक्षति पाति देवानाꣳ जनिमान्य् अद्भुतः । गृभ्णाति रिपुꣳ निधया निधापतिः सुकृत्तमा मधुनो भक्षम् आशत

हविर् हविष्मो महि सद्म दैव्यꣳ नभो वसानः परि यास्य् अध्वरम् । राजा पवित्ररथो वाजम् आरुहः सहस्रभृष्टिर् जयसि श्रवो बृहत्

पवस्व देवमादनो विचर्षणिर् अप्सा इन्द्राय वरुणाय वायवे । कृधी नो अद्य वरिवः स्वस्तिमद् उरुक्षितौ गृणीहि दैव्यꣳ जनम्

आ यस् तस्थौ भुवनान्य् अमर्त्यो विश्वानि सोमः परि तान्य् अर्षति । कृण्वन् सꣳचृतꣳ विचृतम् अभिष्टय इन्दुः सिषक्त्य् उषसꣳ न सूर्यः

आ यो गोभिः सृज्यत ओषधीष्व् आ देवानाꣳ सुम्न इषयन्न् उपावसुः । आ विद्युता पवते धारया सुत इन्द्रꣳ सोमो मादयन् दैव्यꣳ जनम्

एष स्य सोमः पवते सहस्रजिद् धिन्वानो वाचम् इषिराम् उषर्बुधम् । इन्दुः समुद्रम् उद् इयर्ति वायुभिर् एन्द्रस्य हार्दि कलशेषु सीदति

अभि त्यꣳ गावः पयसा पयोवृधꣳ सोमꣳ श्रीणन्ति मतिभिः स्वर्विदम् । धनꣳजयः पवते कृत्व्यो रसो विप्रः कविः काव्येना स्वर्चनाः

इन्द्राय सोम सुषुतः परि स्रवापामीवा भवतु रक्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविनो द्रविणस्वन्त इह सन्त्व् इन्दवः

अस्मान् समर्ये पवमान चोदय दक्षो देवानाम् असि हि प्रियो मदः । जहि शत्रूꣳर् अभ्य् आ भन्दनायतः पिबेन्द्र सोमम् अव नो मृधो जहि

अदब्ध इन्दो पवसे मदिन्तम आत्मेन्द्रस्य भवसि धासिर् उत्तमः । अभि स्वरन्ति बहवो मनीषिणो राजानम् अस्य भुवनस्य निꣳसते

सहस्रणीथः शतधारो अद्भुत इन्द्रायेन्दुः पवते काम्यम् मधु । जयन् क्षेत्रम् अभ्य् अर्षा जयन्न् अप उरुꣳ नो गातुꣳ कृणु सोम मीढ्वः

कनिक्रदत् कलशे गोभिर् अज्यसे व्य् अ१व्ययꣳ समया वारम् अर्षसि । मर्मृज्यमानो अत्यो न सानसिर् इन्द्रस्य सोम जठरे सम् अक्षरः

स्वादुः पवस्व दिव्याय जन्मने स्वादुर् इन्द्राय सुहवीतुनाम्ने । स्वादुर् मित्राय वरुणाय वायवे बृहस्पतये मधुमाꣳ अदाभ्यः

अत्यम् मृजन्ति कलशे दश क्षिपः प्र विप्राणाम् मतयो वाच ईरते । पवमाना अभ्य् अर्षन्ति सुष्टुतिम् एन्द्रꣳ विशन्ति मदिरास इन्दवः

पवमानो अभ्य् अर्षा सुवीर्यम् उर्वीꣳ गव्यूतिम् महि शर्म सप्रथः । माकिर् नो अस्य परिषूतिर् ईशतेन्दो जयेम त्वया धनꣳ-धनम्

अधि द्याम् अस्थाद् वृषभो विचक्षणो ऽरूरुचद् वि दिवो रोचना कविः । राजा पवित्रम् अत्य् एति रोरुवद् दिवः पीयूषꣳ दुहते नृचक्षसः

दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतो वेना दुहन्त्य् उक्षणꣳ गिरिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सꣳ वावृधानꣳ समुद्र आ सिन्धोर् ऊर्मा मधुमन्तम् पवित्र आ

नाके सुपर्णम् उपपप्तिवाꣳसꣳ गिरो वेनानाम् अकृपन्त पूर्वीः । शिशुꣳ रिहन्ति मतयः पनिप्नतꣳ हिरण्ययꣳ शकुनꣳ क्षामणि स्थाम्

ऊर्ध्वो गन्धर्वो अधि नाके अस्थाद् विश्वा रूपा प्रतिचक्षाणो अस्य । भानुः शुक्रेण शोचिषा व्य् अद्यौत् प्रारूरुचद् रोदसी मातरा शुचिः

प्र त आशवः पवमान धीजवो मदा अर्षन्ति रघुजा इव त्मना । दिव्याः सुपर्णा मधुमन्त इन्दवो मदिन्तमासः परि कोशम् आसते

प्र ते मदासो मदिरास आशवो ऽसृक्षत रथ्यासो यथा पृथक् । धेनुर् न वत्सम् पयसाभि वज्रिणम् इन्द्रम् इन्दवो मधुमन्त ऊर्मयः

अत्यो न हियानो अभि वाजम् अर्ष स्वर्वित् कोशꣳ दिवो अद्रिमातरम् । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्यये सोमः पुनान इन्द्रियाय धायसे

प्र त आश्विनीः पवमान धीजुवो दिव्या असृग्रन् पयसा धरीमणि । प्रान्तर् ऋषयः स्थाविरीर् असृक्षत ये त्वा मृजन्त्य् ऋषिषाण वेधसः

विश्वा धामानि विश्वचक्ष ऋभ्वसः प्रभोस् ते सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशिः पवसे सोम धर्मभिः पतिर् विश्वस्य भुवनस्य राजसि

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योना कलशेषु सीदति

यज्ञस्य केतुः पवते स्वध्वरः सोमो देवानाम् उप याति निष्कृतम् । सहस्रधारः परि कोशम् अर्षति वृषा पवित्रम् अत्य् एति रोरुवत्

राजा समुद्रꣳ नद्यो३ वि गाहते ऽपाम् ऊर्मिꣳ सचते सिन्धुषु श्रितः । अध्य् अस्थात् सानु पवमानो अव्ययꣳ नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवः

दिवो न सानु स्तनयन्न् अचिक्रदद् द्यौश् च यस्य पृथिवी च धर्मभिः । इन्द्रस्य सख्यम् पवते विवेविदत् सोमः पुनानः कलशेषु सीदति

ज्योतिर् यज्ञस्य पवते मधु प्रियम् पिता देवानाꣳ जनिता विभूवसुः । दधाति रत्नꣳ स्वधयोर् अपीच्यम् मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः

अभिक्रन्दन् कलशꣳ वाज्य् अर्षति पतिर् दिवः शतधारो विचक्षणः । हरिर् मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानो ऽविभिः सिन्धुभिर् वृषा

अग्रे सिन्धूनाम् पवमानो अर्षत्य् अग्रे वाचो अग्रियो गोषु गच्छति । अग्रे वाजस्य भजते महाधनꣳ स्वायुधः सोतृभिः पूयते वृषा

अयम् मतवाञ् छकुनो यथा हितो ऽव्ये ससार पवमान ऊर्मिणा । तव क्रत्वा रोदसी अन्तरा कवे शुचिर् धिया पवते सोम इन्द्र ते

द्रापिꣳ वसानो यजतो दिविस्पृशम् अन्तरिक्षप्रा भुवनेष्व् अर्पितः । स्वर् जज्ञानो नभसाभ्य् अक्रमीत् प्रत्नम् अस्य पितरम् आ विवासति

सो अस्य विशे महि शर्म यच्छति यो अस्य धाम प्रथमꣳ व्यानशे । पदꣳ यद् अस्य परमे व्योमन्य् अतो विश्वा अभि सꣳ याति सꣳयतः

प्रो अयासीद् इन्दुर् इन्द्रस्य निष्कृतꣳ सखा सख्युर् न प्र मिनाति सꣳगिरम् । मर्य इव युवतिभिः सम् अर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः सꣳवसनेष्व् अक्रमुः । सोमम् मनीषा अभ्य् अनूषत स्तुभो ऽभि धेनवः पयसेम् अशिश्रयुः

आ नः सोम सꣳयतम् पिप्युषीम् इषम् इन्दो पवस्व पवमानो अस्रिधम् । या नो दोहते त्रिर् अहन्न् असश्चुषी क्षुमद् वाजवन् मधुमत् सुवीर्यम्

वृषा मतीनाम् पवते विचक्षणः सोमो अह्नः प्रतरीतोषसो दिवः । क्राणा सिन्धूनाꣳ कलशाꣳ अवीवशद् इन्द्रस्य हार्द्य् आविशन् मनीषिभिः

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर् नृभिर् यतः परि कोशाꣳ अचिक्रदत् । त्रितस्य नाम जनयन् मधु क्षरद् इन्द्रस्य वायोः सख्याय कर्तवे

अयम् पुनान उषसो वि रोचयद् अयꣳ सिन्धुभ्यो अभवद् उ लोककृत् । अयꣳ त्रिः सप्त दुदुहान आशिरꣳ सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः

पवस्व सोम दिव्येषु धामसु सृजान इन्दो कलशे पवित्र आ । सीदन्न् इन्द्रस्य जठरे कनिक्रदन् नृभिर् यतः सूर्यम् आरोहयो दिवि

अद्रिभिः सुतः पवसे पवित्र आꣳ इन्दव् इन्द्रस्य जठरेष्व् आविशन् । त्वꣳ नृचक्षा अभवो विचक्षण सोम गोत्रम् अङ्गिरोभ्यो ऽवृणोर् अप

त्वाꣳ सोम पवमानꣳ स्वाध्यो ऽनु विप्रासो अमदन्न् अवस्यवः । त्वाꣳ सुपर्ण आभरद् दिवस् परीन्दो विश्वाभिर् मतिभिः परिष्कृतम्

अव्ये पुनानम् परि वार ऊर्मिणा हरिꣳ नवन्ते अभि सप्त धेनवः । अपाम् उपस्थे अध्य् आयवः कविम् ऋतस्य योना महिषा अहेषत

इन्दुः पुनानो अति गाहते मृधो विश्वानि कृण्वन् सुपथानि यज्यवे । गाः कृण्वानो निर्णिजꣳ हर्यतः कविर् अत्यो न क्रीळन् परि वारम् अर्षति

असश्चतः शतधारा अभिश्रियो हरिꣳ नवन्ते ऽव ता उदन्युवः । क्षिपो मृजन्ति परि गोभिर् आवृतꣳ तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः

तवेमाः प्रजा दिव्यस्य रेतसस् त्वꣳ विश्वस्य भुवनस्य राजसि । अथेदꣳ विश्वम् पवमान ते वशे त्वम् इन्दो प्रथमो धामधा असि

त्वꣳ समुद्रो असि विश्ववित् कवे तवेमाः पञ्च प्रदिशो विधर्मणि । त्वꣳ द्याꣳ च पृथिवीꣳ चाति जभ्रिषे तव ज्योतीꣳषि पवमान सूर्यः

त्वम् पवित्रे रजसो विधर्मणि देवेभ्यः सोम पवमान पूयसे । त्वाम् उशिजः प्रथमा अगृभ्णत तुभ्येमा विश्वा भुवनानि येमिरे

प्र रेभ एत्य् अति वारम् अव्ययꣳ वृषा वनेष्व् अव चक्रदद् धरिः । सꣳ धीतयो वावशाना अनूषत शिशुꣳ रिहन्ति मतयः पनिप्नतम्

स सूर्यस्य रश्मिभिः परि व्यत तन्तुꣳ तन्वानस् त्रिवृतꣳ यथा विदे । नयन्न् ऋतस्य प्रशिषो नवीयसीः पतिर् जनीनाम् उप याति निष्कृतम्

राजा सिन्धूनाम् पवते पतिर् दिव ऋतस्य याति पथिभिः कनिक्रदत् । सहस्रधारः परि षिच्यते हरिः पुनानो वाचꣳ जनयन्न् उपावसुः

पवमान मह्य् अर्णो वि धावसि सूरो न चित्रो अव्ययानि पव्यया । गभस्तिपूतो नृभिर् अद्रिभिः सुतो महे वाजाय धन्याय धन्वसि

इषम् ऊर्जम् पवमानाभ्य् अर्षसि श्येनो न वꣳसु कलशेषु सीदसि । इन्द्राय मद्वा मद्यो मदः सुतो दिवो विष्टम्भ उपमो विचक्षणः

सप्त स्वसारो अभि मातरः शिशुꣳ नवꣳ जज्ञानꣳ जेन्यꣳ विपश्चितम् । अपाꣳ गन्धर्वꣳ दिव्यꣳ नृचक्षसꣳ सोमꣳ विश्वस्य भुवनस्य राजसे

ईशान इमा भुवनानि वीयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः । तास् ते क्षरन्तु मधुमद् घृतम् पयस् तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

त्वꣳ नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि । स नः पवस्व वसुमद् धिरण्यवद् वयꣳ स्याम भुवनेषु जीवसे

गोवित् पवस्व वसुविद् धिरण्यविद् रेतोधा इन्दो भुवनेष्व् अर्पितः । त्वꣳ सुवीरो असि सोम विश्ववित् तꣳ त्वा विप्रा उप गिरेम आसते

उन् मध्व ऊर्मिर् वनना अतिष्ठिपद् अपो वसानो महिषो वि गाहते । राजा पवित्ररथो वाजम् आरुहत् सहस्रभृष्टिर् जयति श्रवो बृहत्

स भन्दना उद् इयर्ति प्रजावतीर् विश्वायुर् विश्वाः सुभरा अहर्दिवि । ब्रह्म प्रजावद् रयिम् अश्वपस्त्यम् पीत इन्दव् इन्द्रम् अस्मभ्यꣳ याचतात्

सो अग्रे अह्नाꣳ हरिर् हर्यतो मदः प्र चेतसा चेतयते अनु द्युभिः । द्वा जना यातयन्न् अन्तर् ईयते नरा च शꣳसꣳ दैव्यꣳ च धर्तरि

अञ्जते व्य् अञ्जते सम् अञ्जते क्रतुꣳ रिहन्ति मधुनाभ्य् अञ्जते । सिन्धोर् उच्छ्वासे पतयन्तम् उक्षणꣳ हिरण्यपावाः पशुम् आसु गृभ्णते

विपश्चिते पवमानाय गायत मही न धारात्य् अन्धो अर्षति । अहिर् न जूर्णाम् अति सर्पति त्वचम् अत्यो न क्रीळन्न् असरद् वृषा हरिः

अग्रेगो राजाप्यस् तविष्यते विमानो अह्नाम् भुवनेष्व् अर्पितः । हरिर् घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः

असर्जि स्कम्भो दिव उद्यतो मदः परि त्रिधातुर् भुवनान्य् अर्षति । अꣳशुꣳ रिहन्ति मतयः पनिप्नतꣳ गिरा यदि निर्णिजम् ऋग्मिणो ययुः

प्र ते धारा अत्य् अण्वानि मेष्यः पुनानस्य सꣳयतो यन्ति रꣳहयः । यद् गोभिर् इन्दो चम्वोः समज्यस आ सुवानः सोम कलशेषु सीदसि

पवस्व सोम क्रतुविन् न उक्थ्यो ऽव्यो वारे परि धाव मधु प्रियम् । जहि विश्वान् रक्षस इन्दो अत्रिणो बृहद् वदेम विदथे सुवीराः

प्र तु द्रव परि कोशꣳ नि षीद नृभिः पुनानो अभि वाजम् अर्ष । अश्वꣳ न त्वा वाजिनम् मर्जयन्तो ऽच्छा बर्ही रशनाभिर् नयन्ति

स्वायुधः पवते देव इन्दुर् अशस्तिहा वृजनꣳ रक्षमाणः । पिता देवानाꣳ जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः

ऋषिर् विप्रः पुरएता जनानाम् ऋभुर् धीर उशना काव्येन । स चिद् विवेद निहितꣳ यद् आसाम् अपीच्य१ꣳ गुह्यꣳ नाम गोनाम्

एष स्य ते मधुमाꣳ इन्द्र सोमो वृषा वृष्णे परि पवित्रे अक्षाः । सहस्रसाः शतसा भूरिदावा शश्वत्तमम् बर्हिर् आ वाज्य् अस्थात्

एते सोमा अभि गव्या सहस्रा महे वाजायामृताय श्रवाꣳसि । पवित्रेभिः पवमाना असृग्रञ् छ्रवस्यवो न पृतनाजो अत्याः

परि हि ष्मा पुरुहूतो जनानाꣳ विश्वासरद् भोजना पूयमानः । अथा भर श्येनभृत प्रयाꣳसि रयिꣳ तुञ्जानो अभि वाजम् अर्ष

एष सुवानः परि सोमः पवित्रे सर्गो न सृष्टो अदधावद् अर्वा । तिग्मे शिशानो महिषो न शृङ्गे गा गव्यन्न् अभि शूरो न सत्वा

एषा ययौ परमाद् अन्तर् अद्रेः कूचित् सतीर् ऊर्वे गा विवेद । दिवो न विद्युत् स्तनयन्त्य् अभ्रैः सोमस्य ते पवत इन्द्र धारा

उत स्म राशिम् परि यासि गोनाम् इन्द्रेण सोम सरथम् पुनानः । पूर्वीर् इषो बृहतीर् जीरदानो शिक्षा शचीवस् तव ता उपष्टुत्

अयꣳ सोम इन्द्र तुभ्यꣳ सुन्वे तुभ्यम् पवते त्वम् अस्य पाहि । त्वꣳ ह यꣳ चकृषे त्वꣳ ववृष इन्दुम् मदाय युज्याय सोमम्

स ईꣳ रथो न भुरिषाळ् अयोजि महः पुरूणि सातये वसूनि । आद् ईꣳ विश्वा नहुष्याणि जाता स्वर्षाता वन ऊर्ध्वा नवन्त

वायुर् न यो नियुत्वाꣳ इष्टयामा नासत्येव हव आ शम्भविष्ठः । विश्ववारो द्रविणोदा इव त्मन् पूषेव धीजवनो ऽसि सोम

इन्द्रो न यो महा कर्माणि चक्रिर् हन्ता वृत्राणाम् असि सोम पूर्भित् । पैद्वो न हि त्वम् अहिनाम्नाꣳ हन्ता विश्वस्यासि सोम दस्योः

अग्निर् न यो वन आ सृज्यमानो वृथा पाजाꣳसि कृणुते नदीषु । जनो न युध्वा महत उपब्दिर् इयर्ति सोमः पवमान ऊर्मिम्

एते सोमा अति वाराण्य् अव्या दिव्या न कोशासो अभ्रवर्षाः । वृथा समुद्रꣳ सिन्धवो न नीचीः सुतासो अभि कलशाꣳ असृग्रन्

शुष्मी शर्धो न मारुतम् पवस्वानभिशस्ता दिव्या यथा विट् । आपो न मक्षू सुमतिर् भवा नः सहस्राप्साः पृतनाषाण् न यज्ञः

राज्ञो नु ते वरुणस्य व्रतानि बृहद् गभीरꣳ तव सोम धाम । शुचिष् ट्वम् असि प्रियो न मित्रो दक्षाय्यो अर्यमेवासि सोम

प्रो स्य वह्निः पथ्याभिर् अस्यान् दिवो न वृष्टिः पवमानो अक्षाः । सहस्रधारो असदन् न्य् अ१स्मे मातुर् उपस्थे वन आ च सोमः

राजा सिन्धूनाम् अवसिष्ट वास ऋतस्य नावम् आरुहद् रजिष्ठाम् । अप्सु द्रप्सो वावृधे श्येनजूतो दुह ईम् पिता दुह ईम् पितुर् जाम्

सिꣳहꣳ नसन्त मध्वो अयासꣳ हरिम् अरुषꣳ दिवो अस्य पतिम् । शूरो युत्सु प्रथमः पृच्छते गा अस्य चक्षसा परि पात्य् उक्षा

मधुपृष्ठꣳ घोरम् अयासम् अश्वꣳ रथे युञ्जन्त्य् उरुचक्र ऋष्वम् । स्वसार ईꣳ जामयो मर्जयन्ति सनाभयो वाजिनम् ऊर्जयन्ति

चतस्र ईꣳ घृतदुहः सचन्ते समाने अन्तर् धरुणे निषत्ताः । ता ईम् अर्षन्ति नमसा पुनानास् ता ईꣳ विश्वतः परि षन्ति पूर्वीः

विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्या विश्वा उत क्षितयो हस्ते अस्य । असत् त उत्सो गृणते नियुत्वान् मध्वो अꣳशुः पवत इन्द्रियाय

वन्वन्न् अवातो अभि देववीतिम् इन्द्राय सोम वृत्रहा पवस्व । शग्धि महः पुरुश्चन्द्रस्य रायः सुवीर्यस्य पतयः स्याम

प्र हिन्वानो जनिता रोदस्यो रथो न वाजꣳ सनिष्यन्न् अयासीत् । इन्द्रꣳ गच्छन्न् आयुधा सꣳशिशानो विश्वा वसु हस्तयोर् आदधानः

अभि त्रिपृष्ठꣳ वृषणꣳ वयोधाम् आङ्गूषाणाम् अवावशन्त वाणीः । वना वसानो वरुणो न सिन्धून् वि रत्नधा दयते वार्याणि

शूरग्रामः सर्ववीरः सहावाञ् जेता पवस्व सनिता धनानि । तिग्मायुधः क्षिप्रधन्वा समत्स्व् अषाळ्हः साह्वान् पृतनासु शत्रून्

उरुगव्यूतिर् अभयानि कृण्वन् समीचीने आ पवस्वा पुरꣳधी । अपः सिषासन्न् उषसः स्व१र् गाः सꣳ चिक्रदो महो अस्मभ्यꣳ वाजान्

मत्सि सोम वरुणम् मत्सि मित्रम् मत्सीन्द्रम् इन्दो पवमान विष्णुम् । मत्सि शर्धो मारुतम् मत्सि देवान् मत्सि महाम् इन्द्रम् इन्दो मदाय

एवा राजेव क्रतुमाꣳ अमेन विश्वा घनिघ्नद् दुरिता पवस्व । इन्दो सूक्ताय वचसे वयो धा यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः

असर्जि वक्वा रथ्ये यथाजौ धिया मनोता प्रथमो मनीषी । दश स्वसारो अधि सानो अव्ये ऽजन्ति वह्निꣳ सदनान्य् अच्छ

वीती जनस्य दिव्यस्य कव्यैर् अधि सुवानो नहुष्येभिर् इन्दुः । प्र यो नृभिर् अमृतो मर्त्येभिर् मर्मृजानो ऽविभिर् गोभिर् अद्भिः

वृषा वृष्णे रोरुवद् अꣳशुर् अस्मै पवमानो रुशद् ईर्ते पयो गोः । सहस्रम् ऋक्वा पथिभिर् वचोविद् अध्वस्मभिः सूरो अण्वꣳ वि याति

रुजा दृळ्हा चिद् रक्षसः सदाꣳसि पुनान इन्द ऊर्णुहि वि वाजान् । वृश्चोपरिष्टात् तुजता वधेन ये अन्ति दूराद् उपनायम् एषाम्

स प्रत्नवन् नव्यसे विश्ववार सूक्ताय पथः कृणुहि प्राचः । ये दुःषहासो वनुषा बृहन्तस् ताꣳस् ते अश्याम पुरुकृत् पुरुक्षो

एवा पुनानो अपः स्व१र् गा अस्मभ्यꣳ तोका तनयानि भूरि । शꣳ नः क्षेत्रम् उरु ज्योतीꣳषि सोम ज्योङ् नः सूर्यꣳ दृशये रिरीहि

परि सुवानो हरिर् अꣳशुः पवित्रे रथो न सर्जि सनये हियानः । आपच् छ्लोकम् इन्द्रियम् पूयमानः प्रति देवाꣳ अजुषत प्रयोभिः

अच्छा नृचक्षा असरत् पवित्रे नाम दधानः कविर् अस्य योनौ । सीदन् होतेव सदने चमूषूपेम् अग्मन्न् ऋषयः सप्त विप्राः

प्र सुमेधा गातुविद् विश्वदेवः सोमः पुनानः सद एति नित्यम् । भुवद् विश्वेषु काव्येषु रन्तानु जनान् यतते पञ्च धीरः

तव त्ये सोम पवमान निण्ये विश्वे देवास् त्रय एकादशासः । दश स्वधाभिर् अधि सानो अव्ये मृजन्ति त्वा नद्यः सप्त यह्वीः

तन् नु सत्यम् पवमानस्यास्तु यत्र विश्वे कारवः सꣳनसन्त । ज्योतिर् यद् अह्ने अकृणोद् उ लोकम् प्रावन् मनुꣳ दस्यवे कर् अभीकम्

परि सद्मेव पशुमान्ति होता राजा न सत्यः समितीर् इयानः । सोमः पुनानः कलशाꣳ अयासीत् सीदन् मृगो न महिषो वनेषु

साकमुक्षो मर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः । हरिः पर्य् अद्रवज् जाः सूर्यस्य द्रोणꣳ ननक्षे अत्यो न वाजी

सम् मातृभिर् न शिशुर् वावशानो वृषा दधन्वे पुरुवारो अद्भिः । मर्यो न योषाम् अभि निष्कृतꣳ यन् सꣳ गच्छते कलश उस्रियाभिः

उत प्र पिप्य ऊधर् अघ्न्याया इन्दुर् धाराभिः सचते सुमेधाः । मूर्धानꣳ गावः पयसा चमूष्व् अभि श्रीणन्ति वसुभिर् न निक्तैः

स नो देवेभिः पवमान रदेन्दो रयिम् अश्विनꣳ वावशानः । रथिरायताम् उशती पुरꣳधिर् अस्मद्र्य१ग् आ दावने वसूनाम्

नू नो रयिम् उप मास्व नृवन्तम् पुनानो वाताप्यꣳ विश्वश्चन्द्रम् । प्र वन्दितुर् इन्दो तार्य् आयुः प्रातर् मक्षू धियावसुर् जगम्यात्

अधि यद् अस्मिन् वाजिनीव शुभः स्पर्धन्ते धियः सूर्ये न विशः । अपो वृणानः पवते कवीयन् व्रजꣳ न पशुवर्धनाय मन्म

द्विता व्यूर्ण्वन्न् अमृतस्य धाम स्वर्विदे भुवनानि प्रथन्त । धियः पिन्वानाः स्वसरे न गाव ऋतायन्तीर् अभि वावश्र इन्दुम्

परि यत् कविः काव्या भरते शूरो न रथो भुवनानि विश्वा । देवेषु यशो मर्ताय भूषन् दक्षाय रायः पुरुभूषु नव्यः

श्रिये जातः श्रिय आ निर् इयाय श्रियꣳ वयो जरितृभ्यो दधाति । श्रियꣳ वसाना अमृतत्वम् आयन् भवन्ति सत्या समिथा मितद्रौ

इषम् ऊर्जम् अभ्य् अ१र्षाश्वꣳ गाम् उरु ज्योतिः कृणुहि मत्सि देवान् । विश्वानि हि सुषहा तानि तुभ्यम् पवमान बाधसे सोम शत्रून्

कनिक्रन्ति हरिर् आ सृज्यमानः सीदन् वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर् यतः कृणुते निर्णिजꣳ गा अतो मतीर् जनयत स्वधाभिः

हरिः सृजानः पथ्याम् ऋतस्येयर्ति वाचम् अरितेव नावम् । देवो देवानाꣳ गुह्यानि नामाविष् कृणोति बर्हिषि प्रवाचे

अपाम् इवेद् ऊर्मयस् तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोमम् अच्छ । नमस्यन्तीर् उप च यन्ति सꣳ चा च विशन्त्य् उशतीर् उशन्तम्

तम् मर्मृजानम् महिषꣳ न सानाव् अꣳशुꣳ दुहन्त्य् उक्षणꣳ गिरिष्ठाम् । तꣳ वावशानम् मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणꣳ समुद्रे

इष्यन् वाचम् उपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् । इन्द्रश् च यत् क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम

प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानाꣳ गव्यन्न् एति हर्षते अस्य सेना । भद्रान् कृण्वन्न् इन्द्रहवान् सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते

सम् अस्य हरिꣳ हरयो मृजन्त्य् अश्वहयैर् अनिशितꣳ नमोभिः । आ तिष्ठति रथम् इन्द्रस्य सखा विद्वाꣳ एना सुमतिꣳ यात्य् अच्छ

स नो देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरस इन्द्रपानः । कृण्वन्न् अपो वर्षयन् द्याम् उतेमाम् उरोर् आ नो वरिवस्या पुनानः

अजीतये ऽहतये पवस्व स्वस्तये सर्वतातये बृहते । तद् उशन्ति विश्व इमे सखायस् तद् अहꣳ वश्मि पवमान सोम

सोमः पवते जनिता मतीनाꣳ जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर् जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः

ब्रह्मा देवानाम् पदवीः कवीनाम् ऋषिर् विप्राणाम् महिषो मृगाणाम् । श्येनो गृध्राणाꣳ स्वधितिर् वनानाꣳ सोमः पवित्रम् अत्य् एति रेभन्

प्रावीविपद् वाच ऊर्मिꣳ न सिन्धुर् गिरः सोमः पवमानो मनीषाः । अन्तः पश्यन् वृजनेमावराण्य् आ तिष्ठति वृषभो गोषु जानन्

स मत्सरः पृत्सु वन्वन्न् अवातः सहस्ररेता अभि वाजम् अर्ष । इन्द्रायेन्दो पवमानो मनीष्य् अ१ꣳशोर् ऊर्मिम् ईरय गा इषण्यन्

परि प्रियः कलशे देववात इन्द्राय सोमो रण्यो मदाय । सहस्रधारः शतवाज इन्दुर् वाजी न सप्तिः समना जिगाति

स पूर्व्यो वसुविज् जायमानो मृजानो अप्सु दुदुहानो अद्रौ । अभिशस्तिपा भुवनस्य राजा विदद् गातुम् ब्रह्मणे पूयमानः

त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः । वन्वन्न् अवातः परिधीꣳर् अपोर्णु वीरेभिर् अश्वैर् मघवा भवा नः

यथापवथा मनवे वयोधा अमित्रहा वरिवोविद् धविष्मान् । एवा पवस्व द्रविणꣳ दधान इन्द्रे सꣳ तिष्ठ जनयायुधानि

पवस्व सोम मधुमाꣳ ऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये । अव द्रोणानि घृतवान्ति सीद मदिन्तमो मत्सर इन्द्रपानः

वृष्टिꣳ दिवः शतधारः पवस्व सहस्रसा वाजयुर् देववीतौ । सꣳ सिन्धुभिः कलशे वावशानः सम् उस्रियाभिः प्रतिरन् न आयुः

एष स्य सोमो मतिभिः पुनानो ऽत्यो न वाजी तरतीद् अरातीः । पयो न दुग्धम् अदितेर् इषिरम् उर्व् इव गातुः सुयमो न वोळ्हा

स्वायुधः सोतृभिः पूयमानो ऽभ्य् अर्ष गुह्यꣳ चारु नाम । अभि वाजꣳ सप्तिर् इव श्रवस्याभि वायुम् अभि गा देव सोम

शिशुꣳ जज्ञानꣳ हर्यतम् मृजन्ति शुम्भन्ति वह्निम् मरुतो गणेन । कविर् गीर्भिः काव्येना कविः सन् सोमः पवित्रम् अत्य् एति रेभन्

ऋषिमना य ऋषिकृत् स्वर्षाः सहस्रणीथः पदवीः कवीनाम् । तृतीयꣳ धाम महिषः सिषासन् सोमो विराजम् अनु राजति ष्टुप्

चमूषच् छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर् द्रप्स आयुधानि बिभ्रत् । अपाम् ऊर्मिꣳ सचमानः समुद्रꣳ तुरीयꣳ धाम महिषो विवक्ति

मर्यो न शुभ्रस् तन्वम् मृजानो ऽत्यो न सृत्वा सनये धनानाम् । वृषेव यूथा परि कोशम् अर्षन् कनिक्रदच् चम्वो३र् आ विवेश

पवस्वेन्दो पवमानो महोभिः कनिक्रदत् परि वाराण्य् अर्ष । क्रीळञ् चम्वो३र् आ विश पूयमान इन्द्रꣳ ते रसो मदिरो ममत्तु

प्रास्य धारा बृहतीर् असृग्रन्न् अक्तो गोभिः कलशाꣳ आ विवेश । साम कृण्वन् सामन्यो विपश्चित् क्रन्दन्न् एत्य् अभि सख्युर् न जामिम्

अपघ्नन्न् एषि पवमान शत्रून् प्रियाꣳ न जारो अभिगीत इन्दुः । सीदन् वनेषु शकुनो न पत्वा सोमः पुनानः कलशेषु सत्ता

आ ते रुचः पवमानस्य सोम योषेव यन्ति सुदुघाः सुधाराः । हरिर् आनीतः पुरुवारो अप्स्व् अचिक्रदत् कलशे देवयूनाम्

अस्य प्रेषा हेमना पूयमानो देवो देवेभिः सम् अपृक्त रसम् । सुतः पवित्रम् पर्य् एति रेभन् मितेव सद्म पशुमान्ति होता

भद्रा वस्त्रा समन्या३ वसानो महान् कविर् निवचनानि शꣳसन् । आ वच्यस्व चम्वोः पूयमानो विचक्षणो जागृविर् देववीतौ

सम् उ प्रियो मृज्यते सानो अव्ये यशस्तरो यशसाꣳ क्षैतो अस्मे । अभि स्वर धन्वा पूयमानो यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः

प्र गायताभ्य् अर्चाम देवान् सोमꣳ हिनोत महते धनाय । स्वादुः पवाते अति वारम् अव्यम् आ सीदाति कलशꣳ देवयुर् नः

इन्दुर् देवानाम् उप सख्यम् आयन् सहस्रधारः पवते मदाय । नृभिः स्तवानो अनु धाम पूर्वम् अगन्न् इन्द्रम् महते सौभगाय

स्तोत्रे राये हरिर् अर्षा पुनान इन्द्रम् मदो गच्छतु ते भराय । देवैर् याहि सरथꣳ राधो अच्छा यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः

प्र काव्यम् उशनेव ब्रुवाणो देवो देवानाꣳ जनिमा विवक्ति । महिव्रतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराहो अभ्य् एति रेभन्

प्र हꣳसासस् तृपलम् मन्युम् अच्छामाद् अस्तꣳ वृषगणा अयासुः । आङ्गूष्य१म् पवमानꣳ सखायो दुर्मर्षꣳ साकम् प्र वदन्ति वाणम्

स रꣳहत उरुगायस्य जूतिꣳ वृथा क्रीळन्तम् मिमते न गावः । परीणसꣳ कृणुते तिग्मशृङ्गो दिवा हरिर् ददृशे नक्तम् ऋज्रः

इन्दुर् वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन् मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्य् अरातीर् वरिवः कृण्वन् वृजनस्य राजा

अध धारया मध्वा पृचानस् तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इन्दुर् इन्द्रस्य सख्यꣳ जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय

अभि प्रियाणि पवते पुनानो देवो देवान् स्वेन रसेन पृञ्चन् । इन्दुर् धर्माण्य् ऋतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये

वृषा शोणो अभिकनिक्रदद् गा नदयन्न् एति पृथिवीम् उत द्याम् । इन्द्रस्येव वग्नुर् आ शृण्व आजौ प्रचेतयन्न् अर्षति वाचम् एमाम्

रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्न् एषि मधुमन्तम् अꣳशुम् । पवमानः सꣳतनिम् एषि कृण्वन्न् इन्द्राय सोम परिषिच्यमानः

एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन् वधस्नैः । परि वर्णम् भरमाणो रुशन्तꣳ गव्युर् नो अर्ष परि सोम सिक्तः

जुष्ट्वी न इन्दो सुपथा सुगान्य् उरौ पवस्व वरिवाꣳसि कृण्वन् । घनेव विष्वग् दुरितानि विघ्नन्न् अधि ष्णुना धन्व सानो अव्ये

वृष्टिꣳ नो अर्ष दिव्याꣳ जिगत्नुम् इळावतीꣳ शꣳगयीꣳ जीरदानुम् । स्तुकेव वीता धन्वा विचिन्वन् बन्धूꣳर् इमाꣳ अवराꣳ इन्दो वायून्

ग्रन्थिꣳ न वि ष्य ग्रथितम् पुनान ऋजुꣳ च गातुꣳ वृजिनꣳ च सोम । अत्यो न क्रदो हरिर् आ सृजानो मर्यो देव धन्व पस्त्यावान्